Ecovaproject - Sintropia

De Europese Centrale Bank staat niet centraal, ondanks haar naam

2012-03-01T14:35:00.001+01:00

De ECB-voorzitter Draghi pompt 1000miljard in de zwalpende banksector.

Net vòòr kerstmis tekenden 523 bankenin voor een bedrag van 489 miljard euro en nu opnieuw tekenden diezelfde bankenin voor een bedrag van 529 miljard euro.

De Europese Centrale Bank staat nietcentraal, ondanks haar naam. Ze pompt aan heel goedkope voorwaarden (een interestvoetvan 1% lopende over drie jaar) geld in banken die zo hun eigen"schulden" goedkoop kunnen afbetalen, schulden die ze dan ook nogeens opliepen door hebgier en speculatie, door hedge-funds en anderetoverformules waarvan wij, de kleine spaarders, niet altijd iets begrijpen.Intussen zwalpt Europa en dreigt, net als hetluxeschip Concordia, te zinken. De captains on board verkiezen liever huneigen hachje te redden (de banken) in plaats van de mensen aan boord (de EUburgers). In Duitsland is er een docu-filmpje in omloop: Arm, Alt und Arbeitslos (youtube) De triple A rating van Standard&Poor's in wrange versie. En met hetgeleende geld mogen de banken doen wat ze willen, dus vooraal zichzelfverrijken. Wanneer ik een lening vraag (minder voordelige interesten dandewelke de ECB uitschrijft) dan hangen daar een boel voorwaarden aan (soms ingevaarlijk kleine lettertjes, ergens onderaan het contract).

Zoniet voor de 529 banken die vandaagvan de ECB geld krijgen. Zij moeten niet herinvesteren in de maatschappij,hebben geen sociale verplichtingen, doen aan greenwashing om hun productenbeter te kunnen verkopen via eco-en ethische labels waarvan geen mens weetwaarvoor ze echt staan. Laat het beroep van bankier rustig uitsterven, schreef Jos Leys (research fellow aan het CEVI-de morgen 28/02).Banken lokken inderdaad spaarders met holle slogans: bouw aan uw kapitaal en aan de kleuterschool. Maar de essentie is dat het gaat om structuren (financiëleinstellingen) die het geld van anderen gebruiken om te beleggen vooreigen rekening. En de ECB orchestreert het zelfs. Shame!

Christina Lambrecht

The Genuine Progress Index. A better set of tools.

2012-02-25T13:29:00.000+01:00

‘Can wecreate a genuinely sustainable economy? An economy that delivers prosperitywithout damaging the most valuable things on earth - like clean air and water,fertile soil, nurturing families, strong and vital communities?’ (…) ‘To builda sustainable economy, we need tools of analysis that properly value social,economic and environmental assets, tools that carefully appraise both costs andbenefits, and balance them against one another. That's what's known as"full-cost accounting." And that's what the Genuine ProgressIndex is designed to provide.’

What's wrong with the tools we're using now?

‘Today, the most commonly-used measure ofeconomic progress is still theGross Domestic Product (GDP), which issimply the total value of all the goods and services that are exchanged formoney. The GDP literally does not count some of our greatest sources of wealth- unpaid household labour, volunteerism, and a clean environment, for example.Worse, the GDP doesn't distinguish between good things and bad ones - and itcounts the depletion of our natural wealth as economic gain.

Crime, war, pollution, tobacco smoking, and car accidents all cause people tospend money - and so they all increase the GDP. The more trees we fell, themore fish we catch, the more fossil fuels we burn, the more greenhouse gases weemit, the more the GDP increases.

And the GDP only reports how much income we produce - but not howthat income is distributed. So the GDP can increase even while the poor getpoorer and the gap between rich and poor grows. No wonder the GDP leavescitizens and policy-makers in confusion. If a rising GDP means that we'rebetter off, why does it so often seem that things are getting worse?

The GenuineProgress Index, by contrast, is common-sense accounting. It countsbeneficial activities as positive, and damaging activities as negative. So itprovides far more sophisticated and accurate guidance for citizens andpolicy-makers alike - guidance which allows us to evaluate our activities, andchange our behaviour accordingly.’ (…)

‘The GPIsystem and framework is based on a capital accounting framework, in which thevalue of human, social, and natural capital are recognized along with themanufactured and financial capital that are currently measured. Likeconventional capital, this human, social, and natural capital is seen assubject to depreciation, and requiring re-investment in the event of depletionor degradation. Based on this approach, the GPI assesses the economic costs ofliabilities like crime, pollution, sickness, and natural resource depletion,rather than counting defensive expenditures in these areas as contributions toprosperity (as current measures do).’

Nova ScotiaGPI Components

Time Use
• Value of Civic and Voluntary Work
• Value of Unpaid Housework and Child Care
• Value of Leisure Time
• Paid Work Hours

Living Standards
• Income and its Distribution
• Financial Security - Debt and Assets
• Economic Security Index

Natural Capital
• Soils & Agriculture
• Forests
• Fisheries and Marine Resources
• Energy
• Air
• Water

Human Impact on theEnvironment
• Solid Waste
• Ecological Footprint
• Greenhouse Gas Emissions
• Transportation

Human and Social Capital
• Population Health
• Costs of Crime
• Educational Attainment

Source: www.gpiatlantic.org

Waarom het "Duitse Wirtschaftswunder" de beste publiciteit is geworden voor het onvoorwaardelijk basisinkomen

2012-02-25T12:54:00.000+01:00

Wouter Van Besien wijst er (terecht)op dat in het begrotingsdebat de maskers vallen. Niet alleen bij N-VA en sp.a,maar bij alle partijen die ons land regeren, of het nu om de regionale of defederale regeringen gaat. Het wordt inderdaad tijd de verrekijker boven tehalen en te kijken naar morgen. Te kijken naar een beleid waarin groeneeconomie en rechtvaardige herverdeling van de rijkdom (want die is er!) eennieuw en duurzaam job-beleid aanzwengelen en ervoor zorgen dat ongelijkheidwordt teruggedrongen. Ons land heeft inderdaad nood aan investeringen die deeconomie in een duurzame richting duwen. We hebben nood aan een beleid waarinsociale, groene en liberale politiek hand in hand gaan.

Maar dit beleid mag zich nietbeperken tot de inspanningen waarover Wouter Van Besien het in zijn columnheeft. Want hij wijst met de vinger naar N-VA en sp.a, maar vergeet dat ookGroen haar ziel verkocht heeft aan 'economische groei', hoe duurzaam en groenook. We weten intussen met z'n allen dat de economische groei nieteindeloos kan zijn.

En dat de keerzijde van de medailleniet altijd dàt is wat we verhoopten. Het greenwashen van het beleid vraagt ook het herdenken van het volledige loon-werk systeem. De analysevan Philippe Defeyt (econoom en voorzitter van het OCMW in Namen - DM 24/02)houdt een belangrijke waarschuwing in. Ook in een duurzame groene economie zaler geen werk meer zijn voor iedereen. We staan dus voor een keuze: ofwelbedenken we onderbetaalde sandwich-jobs zoals in Duitsland om iedereen tochmaar aan het werk te houden, ofwel durven we echt van richting veranderen enontkoppelen we werk van inkomen. We leven vandaag in een samenleving metpolitieke vrijheid en democratie. Maar de economie dwingt ons allen in eenkeurslijf. Het huidige sociaal-economische denken gaat uit van de noodzaak totmaximale economische groei, van concurrentiedwang en arbeidsplicht. Het stondnochtans ooit in het programma van Groen en van Ecolo: het onvoorwaardelijkbasisinkomen dat aan 'de mensen' (waarover de politici het toch zo graag hebbenin hun politieke discours) veel meer keuzevrijheid biedt op economisch vlak ennieuwe perspectieven aanreikt voor de samenleving. Het onvoorwaardelijkbasisinkomen is het recht op leven, een bestaanszekerheid; is een vrijearbeidskeuze waardoor meer motivatie en plezier in het werk; is beterearbeidsomstandigheden, minder uitval, rechtvaardigere inkomensverhoudingen; iseen betere verdeling van werk en inkomen, minder werkloosheid en minderwerkdruk; is de herwaardering van onbetaald werk; is het behoud van natuur enmilieu; is ook eerlijk delen want de aarde en haar rijkdom is van iedereen; ishet eerlijk delen van waarden gecreëerd door de gemeenschap; is eenvoud en minderbureaucratie; is meer lokale economie; is nog zoveel meer. Philippe Defeytorganiseerde in 2011 een voordracht-debat namiddag in Namen over hetonvoorwaardelijk basisinkomen. Als econoom van het Instituut voor DuurzameOntwikkeling én als voorzitter van het OCMW van Namen, kent hij als geen anderde zwarte kant van de samenleving: armoede, werkloosheid, mensen die overal uitde boot vallen... Hij is dan ook één van de grote bepleiters van hetonvoorwaardelijk basisinkomen.

De idee rond het onvoorwaardelijkbasisinkomen is in opgang en vreemd genoeg: vooral in Duitsland is hetgespreksonderwerp geworden op radio en TV. De partij PIRATE haalde een paarzetels in het parlement en plaatste het basisinkomen als prioriteit op haaragenda. Vandaag kijken we met z'n allen naar het Duitse economische wonder. Het is dan ook verrassend dat het "Duitse Wirtschaftswunder"de beste publiciteit is geworden voor het onvoorwaardelijk basisinkomen. Moeten we ons niet eens gaan afvragen hoe dat komt?

Christina Lambrecht

www.ecovaproject.org

Le revenu de base inconditionnel et la politique

2012-02-20T19:21:00.000+01:00

Un aspect du débat pour un revenu de base inconditionnelréussira toujours à me surprendre. Et pas seulement moi.

En cherchant sur internet, nous découvrons que lespositions prises par le monde politique vont d'un extrême à l'autre et sontdigne d'un grand écart athlétique.

L'idée dérange en effet l'ensemble de l'arène politiqueclassique, alors qu'elle semble compatible d'après moi, avec leurs convictions. Laisser moi approfondir cette affirmation.

Tout commence il y a quelques mois, où j'ai discuté durevenu de base avec un libéral... Très rapidement il prononça son jugement: c'est duSocialisme pur! Et rien, mais vraiment rien pouvait lui faire quitter saposition.

Une idée où l'on reçoit de l'argent sans avoir à fournirun dur travail en échange...? Cela ne peut que provenir des travaux de Karl Marx.

Du coup, j'ai dirigé ma curiosité vers l'autre bout duspectre politique et j'ai discuté sous un drapeau rouge avec ceux qui seproclament eux-mêmes socialistes. Je m'étais attendu à ce que cette idée trouve ici unterreau fertile.... Que nenni!

Même s'ils acceptent l'idée d'un revenu de base dans sonprincipe, ils la considèrent comme un mauvais tour des capitalistes,destiné à asseoir leur pouvoir acquis jusque là et à éviter toute augmentationd'impôts.

Beaucoup de militants de gauche restent aussi totalementindifférent à cette idée, il n'y a qu'à mettre en place les 'bons outils'économiques pour restaurer le plein emploi et d'assurer que les employeurspaient suffisamment. A quoi bon de parler d'un revenu de base alors?

Je me trouvais un peu perplexe à ce moment.

Alors, je suis allez trouver les néo-libéraux, lesradicaux du marché libre. A mon avis, ils pourraient bien avoir besoin d'une idéecomme le revenu de base pour assurer un équilibre social à leurs convictionspolitiques, sans trop déstabiliser le marché pour autant.

Mais au moment que j'ai prononcé le mot"impôts" j'ai été mis aussitôt à la porte. C'était comme si j'avais évité de peu le goudron et lesplumes... Me voilà donc seul, n'ayant réussi à rallier quelqu'un àma position et je devais donc développer mes propres idées.

Mon raisonnement m'amenait à penser que cette idéedérange chacune des tendances politiques rencontrées, car elle ne correspondpas à ses convictions "pures". Pourtant, je pense que le revenu de base serait une bonnepossibilité de les réunir toutes sous un même toit.

Je pense en effet, que tous ceux qui défendent noslibertés tendent à un bout commun, et qu'ils pourraient s'allier dans cettequête. Mais comme souvent, malheureusement, idéologies etpréjugés empêchent toute discussion sérieuse.

Peut-être puis-je ici apporter plus de clarté à lasituation. Réfléchissons à la base. Titillons d'abord les socialistes, en affirmant que lemarché libre est quelque chose de très bien, qu'il est bon de développer et de défendre.

Nous en profitons tous et toutes chaque jour, c'estpourquoi je trouverais extrêmement malhonnête de le dédaigner. Nous n'aurions certainement pas pu atteindre notre niveaude vie actuel autrement.

Nationaliser une branche de l'économie ne signifie riend'autre qu'amenager un monopole pour l'entreprise publique. Pis encore, ce monopole économique peut même être soutenupar le monopole de la violence d'état.

Et cela, sans la moindre assurance que les travailleurs dusecteur concerné fournissent de très bons produits. Au contraire, cestravailleurs, comme vous et moi, n'ont même pas la possibilité de tirer partide la motivation engendrée par une concurrence pour s'améliorer continuellement.

L'économie planifiée n'est pas une option. L'état devraitse tenir complètement en dehors de l'économie. C'est l'émulation résultant de la concurrence, larétroaction constante du marché sur lui même qui constituent le plus grosavantage du libre marché.

On peut facilement comparer ce processus avec celui del'évolution. Dans la nature , les espèces qui ne s'adaptent passuffisamment aux conditions extérieures disparaissent. De même pour lesentreprises en libre concurrence dont les produits satisfont le moins à lademande.

Ce processus de séléction naturelle oblige lesentreprises à considérer les intérêts de leur clientèle pour pérenniser. Et nous en profitons tous! Nous avons accepté lesprincipes biologiques de l'évolution depuis longtemps, pourquoi devrions-nousdouter des mêmes principes pour l'économie?

Les économistes libéraux et néo-libéraux m'ontcertainement écouté jusque là avec des yeux brillants, puisque j'ai plutôtparlé dans leur sens jusqu'ici! Mais....la deuxième partie est à venir.

Je dois dire que je suis principalement d'accord avec denombreuses positions du liberalisme. La liberté c'est une bonne chose. Plus on en a, mieuxc'est, autant sur le plan privé qu'économique. Donc, l'état devrait intervenir aussi peu que possible. Je partage volontier ce point de vue!

Toutefois, il existe UN point critique essentielqui est trop souvent malheureusement ignoré. Je viens de comparer le marché libre et le processus dela libre concurrence avec le processus de sélection naturelle dans l'évolution.

Cette comparaison est aussi valable pour le marché dutravail , c'est à dire pour ce marché où les hommes et les femmes proposentleurs services contre salaires. Ce marché aussi peut être libre, et cela a ses avantages.

Mais le problème avec cette idée, c'est qu'elle nousdirige tout droit vers le darwinisme social. Qui ne veut pas ou ne peut pas participer à ce marchéparfaitement libre, qui est désavantagé dès le départ, par des circonstancespropres, est livré sans aucune protection aus forces dominantes.

Chacun serait forcé à s'y soumettre sous peine de devoirmourir de faim. Ceci est non seulement pas immoral mais égalementliberticide et inhumain. Et ANTICONSTITUTIONEL dans tous les cas.

Même dans sa propre logique , se serait fatal: nousdevons avoir ici aussi le droit, comme sur un vrai marché libre, le pouvoir dedire NON! Lorsque vous allez au marché , vous avez bien le droit derentrer chez vous sans rien acheter.

Et pour que le marché puisse fonctionner, c'est égalementnécessaire. Si vous étiez contraint de vendre quelque chose pourpouvoir acheter autre chose, vous ne vous y rendriez probablement même pas. En outre, il est nécessaire pour qu'un marché soit libre, d'y éliminer toute oppression active, y compris celle qui force laparticipation.

Nous avons donc absolument besoin d'un mécanisme quipuisse receuillir tous ceux que le marché ne peut pas acceuillir ou qui préfèrese dédier à une autre activité, sans qu'il s'agisse pour autant un emploirémunéré.

Tout cela , sans intervenir dans le marché même et sansdésavantager tel ou tel groupe dans la société. Et ce mécanisme c'est quoi? LE REVENU DE BASE INCONDITIONEL!

Mettons en place le revenu de base inconditionnel au lieude poursuivre les des idéaux néo-liberaux, afin d'offrir plus de liberté etcela à tous et toutes.

Parce que chacun le reçoit, il n'y a pas d'avantagé ou dedésavantagé. Personne n'est discriminé. Aucune entreprise ne sera privilégiée parce que chacundispose librement de son revenu de base.

Parce qu'il couvre le minimum existentiel, il nousdélivre de l'obligation de nous soumettre à un travail rémunéré et nous permetde décider nous-mêmes ce que nous avons envie de faire.

Mais il garantit également à chacun de vivre au coeur dela société en toute dignité avec un minimum existentiel. Pas d'exclus, de pauvres ni d' esclaves de l'état.

Récapitulons.

Les néo-liberaux reçoivent leur marché libre sans grandeinfluence de l'état.

Les libéraux reçoivent plus de liberté etd'autodétermination pour tous.

Les économistes libéraux obtiennent une énorme réductiondes impôts et un dégraissage de l'état.

Et les socialistes reçoivent la justice sociale etl'abolition de la pauvreté.

Mesdames, Messieurs, il s'agit d'un accordgagnant-gagnant-gagnant-gagnant!! Tous en profitent, personne ne perd. Le revenu de base inconditionnel nous offre donc unepossibilité de réunir sous un dénominateur commun toutes les idéologies politiques, alors que lapremière impression ne lui donnait aucune place nulle part.

En tout cas c'est ce que j'en pense. Mais vous, qu'en pensez-vous? Est-ce que j'ai fait une erreur quelque part dans monargumentation? Et si oui, où?

Où puis-je améliorer mon raisonnement d'une manièregénérale?

Et encore, à votre avis, est-ce que le revenu de baseinconditionnel peut être une route commune pour les partis libres de tout bord?

J'attends vos réactions avec impatience.

Nous aussi, nous attendons vos réactions!

Sur: www.ecovaproject.org et www.vivanteurope.org

Source: http://shakleton42.blogspot.com

www.youtube.com Das Grundeinkommen, Sozialismus oder Kapitalismus.

Cette video de sept minutes est sous-titrée en Français.

Transcription/adaptation du texte: Christina Lambrecht,19/02/2012

Mais laissons le dernier mot à Confucius:

Sous un bon gouvernement, la pauvreté est une honte.

Sous un mauvais gouvernement, la richesse est aussi unehonte!

Opinie: Mr. Mondialisation over Duurzame Ontwikkeling & 'Greenwashing'

2012-01-30T21:43:00.000+01:00

Originele tekst: Mr. Mondialisation – Du Greenwashing Durable - video

Dag allemaal, vandaag zullen we hetover duurzame ontwikkeling hebben. Deze manier van economische ontwikkeling zouop een duurzame wijze moeten beantwoorden aan wat de huidige generatie nodigheeft zonder de belangen van de komende generaties op het spel te zetten.

Dit concept, bedacht door de VerenigdeNaties, leek veelbelovend. Men wilde de ongelijkheden verminderen entegelijkertijd de ecologische problemen oplossen. Maar helaas, dertig jaarlater is de situatie als nooit tevoren zo zorgwekkend geweest.

In 2010 zaten we al in augustus aan degrens van wat op jaarbasis draagbaar is voor de planeet. In 2000 was dat nog innovember.

De vraag naar grondstoffen groeit metde dag, maar onze reserves in zware metalen zullen binnen de vijftig jaaruitgeput zijn.

Terwijl onze bossen verdwijnen,ontstond in de Stille Oceaan een eiland van plastiek van 600.000 km2.

In onze zeeën drijft maar liefst honderdmiljoen ton aan synthetische producten.

We zien hoe ecosystemen meer en meerontregeld raken, met meer woestijnen, vergiftiging en uitsterven van natuurlijkesoorten als gevolg. Ecologische rampen volgen elkaar op en de onverschilligheidvan de machtigen is proportioneel aan de omvang van de rampen.

De New York Times schatte dehoeveelheden olie die in onze zeeën gestort werd alleen al vóór 2010 op 8miljard liter.

Dat jaar was ook een recordjaar voorC02 uitstoot, maar 2011 is op weg om dit record te breken.

Alles wordt erger, met of zonderduurzame ontwikkeling. Alles blijft maar erger worden, ook al beseffen 98% vande Europeanen hoe zwaar de ecologische problemen zijn.

Hoe komt het dat we ecoburgers gewordenzijn, die zonder enig schuldgevoel, ecologische wagens kopen?

"Een terreinwagenbezitten. Waarom niet? Op voorwaarde af en toe ook eens aan carpooling tedoen" YanusArthus-Bertrand

Om het mislukken van de duurzameontwikkeling te begrijpen, moeten we terug naar 1972, toen de Club van Rome eenstudie realiseerde waarin aangetoond werd dat economische groei niet oneindigis en dat we op een wereldwijde crash afstevenen indien we niet overgaan naareen nieuwe economie. Volgens hen was het van levensbelang een evenwichtigeconomisch systeem te ontwikkelen, want zelfs alle groene technologieën bijelkaar zouden geen oplossing kunnen bieden aan onze problemen.

Economisten, politici en zelfsecologisten hebben deze hypothese verworpen en kozen voor duurzameontwikkeling.

Twee bijkomende oplossingen boden zichaan de mensheid aan: het verbeteren van de technologie en het matigen van onzeconsumptiegedrag.

De keuze van de Verenigde Naties bleefechter die van de duurzame ontwikkeling met als "voordeel" hetbehouden van het trio kapitalisme, productiviteit en consumptie.

Dat de industriëlen en sectorgenootschappenzich de ecolabels meteen toeëigenden, hoeft niet te verbazen. Het bood hendrievoudige voordelen: een vruchtbare bodem voor het kapitalisme, een groengetint consumptiegedrag, de stijgende economische groei die haar grenzen nietin vraag moet stellen.

Bovendien hadden ze meteen eenongelooflijk marketingmiddel in handen: dankzij 'Greenwashing' werd ecologieeen verkoopsargument: om zijn winsten te laten groeien, moet de producent de consumentlaten geloven dat de aankoop van een “groen product" goed is voor deplaneet.

Monsanto, EDF (Electricité De France)Mac Do', Suez, Total ..., de meeste multinationals en grote ondernemingen warenbij de eersten om ‘groen’ te worden.

Een verstrooide waarnemer had deindruk dat de wereld veranderde, maar in werkelijkheid werden alleen maar extranieuwe mogelijkheden ontplooid voor nog meer profijt en werd de grote massavoorgehouden dat het allemaal goed is voor de planeet.

Hierdoor verliest duurzameontwikkeling haar ecologisch nut.

Laat ons maar eens naar Mac Donnald kijkenwaarvan het logo vandaag groen is en het menu bio.

Hun doel is echter niet minder tepollueren, maar wel mee te surfen op de ecologische golf en hun klanten tebehouden. Het is puur psychologisch, want als de vraag naar hamburgers groeit,groeit ook de vraag naar vlees, de vraag naar olie en de vraag naargrondstoffen.

Deze realiteit die we in zowat alledomeinen vaststellen, heeft haar weerslag: telkens we een minder polluerendetechnologie ontwikkelen, is er eco-efficiëntie, maar als de economische groeistijgt dan is de eco-efficiëntie negatief.

Bekijken we eens dit voorbeeld: de C02uitstoot van auto's wordt wereldwijd met 5% verminderd. Tegelijkertijd, want deeconomische groei verplicht er ons toe, steeg het aantal auto's in circulatiemet 15%. Ook al bezoedelt elke wagen minder, toch is het probleem wereldwijd toegenomen.De eco-efficiëntie is onbestaande, maar de consument denkt dat hij iets goedsdeed voor de planeet.

We leggen de vinger op de wonde: dat duurzame consumptie zou samen gaan meteindeloze economische groei is verkeerd.

En hoewel er wel kleinschalige lokalepositieve effecten zijn, zijn ze onvoldoende en worden ze meteen opgeslorptdoor de talrijke negatieve neveneffecten.

Sommigen beweren dat duurzaamontwikkelen een schizofreen concept is, want het gebruikt de ecologischeproblemen om de ecologische crisis op te lossen.

Dat is onmogelijk.

" Houd ze simpel en dom en hetworden goede consumenten" PubliciteitsmakerBill Benbach

De tweede fout die we maken bijduurzame ontwikkeling is te willen geloven dat diegenen die met economie bezigzijn, zich zomaar zullen bekeren tot ecologie.

Kijken we eens naar de tomatentelers.Elke dag worden er in Spanje duizenden tonnen tomaten geoogst die naar Hollandvervoerd te worden.

Spanje op haar beurt, importeertevenveel ton tomaten afkomstig uit Holland. Economisch is dit heel winstgevend,ecologisch een ware ramp.

De duurzame ontwikkeling zoals we dienu kennen beoogt de vermindering van de C02 uitstoot van elke vrachtwagen,hoewel het beter zou zijn de tomatenproductie opnieuw te localiseren.

Helaas, niet-polluerende vrachtwagensbestaan niet, maar een lokale productie en consumptie behoren tot demogelijkeden.

Niets wordt nog in vraag gesteld, wantde duurzame ontwikkeling is onderworpen aan de liberale logica.

In plaats van een nieuwe, gezonde,lokale en natuurgebonden economie te ondersteunen, doet men vooral zijn besteen gemondialiseerd industrieel systeem zodanig te herkneden dat het ontsnaptaan elke democratische controle, aan elke morele, sociale en ecologischeverplichting.

Zo komt het dat we geconfronteerdworden met ongelooflijke dwaasheden, zoals het bouwen van ecologische luxehotels op verlaten stranden die enkel toegankelijk zijn per vliegtuig.

Zoals het bouwen van elektrischeFerrari's van meer dan 100.000 dollar of privé jets die als ecologischbestempeld worden omdat ze 3% minder energie zouden verbruiken en ecologischehandelsbeurzen waar starlets en presidenten dure luxe eco-producten kunnenkopen.

Maar het zijn vooral de armen dielijden onder de klimatologische en ecologische crisis.

Wij verbruiken niet alleen 80% van degrondstoffen van de planeet, maar bovendien verhinderen we dat de armen zich ontwikkelenwant zij zijn een potentieel risico voor nog meer pollutie.

Vandaag weten we dat debrandstofproducenten van de landbouwsector druk uitoefenen op de wereldvoedselmarkt,met als gevolg nog meer hongersnood.

Een eventuele CO2 tax zou in de eersteplaats de armen treffen, maar zou de industriëlen gewoon verder latenpollueren.

En nochtans, het is de groeiende productiedie de oorzaak is van al onze problemen.

We zwemmen in een stinkende soep vanhuichelarij en cynisme.

Laat ons eens kijken naar de eco-verpakkingen.

Een klein vriendelijk ogend logo staatop onze producten.

Hiermee wordt niet bedoeld dat we eenrecycleerbare verpakking in handen hebben, het betekent dat de maker van hetproduct een CO2 tax betaalde waardoor hij het recht verwerft dit soortverpakking, ook al is die niet noodzakelijk recycleerbaar, te produceren.

Deze tax gaat niet naar de staat, maargaat naar een afvalverwerkend bedrijf. Dat is in handen van industriëlen.Bedrijven zoals Nestlé, Unilever, Danone en Total zijn er de groteaandeelhouders van.

Hebt u intussen een vereenvoudiginggezien van de verpakkingen?

Neen, integendeel, verpakkingen wordeningewikkelder.

Waarom? Omdat het dezelfde industriëenzijn die blijven pollueren, maar ook het afvalverwerkend bedrijf in handenhebben.

Het door hun gebruikte eco-logo dientenkel om het produceren en verkopen van altijd maar meer verpakkingen terechtvaardigen.

U denkt dat we intussen aangekomenzijn aan het hoogtepunt van perversiteit?

Terwijl de industrie goed en weltonnen afval blijft produceren en dit gerycleerde afval hergebruikt om er denog nuttige grondstoffen gratis voor zichzelf uit te halen, mag u eens radenwie de kostprijs van dit alles betaalt. Wel, deze zogenaamde eco-recyclagewordt voor 68% door de gemeenschap gedragen.

Industriëlen hebben er dus geen belangbij de afvalberg te verminderen, ze zijn er afhankelijk van geworden.

We kunnen dit dus aanvaarden, wanttenslotte is recycleren een goede zaak.

Toch bleek in 2011, dat 80% van dieafval die geproduceerd werd door diezelfde industriëlen, niet eens terecycleren is.

Ze worden zo gemaakt dat ze nietkunnen gerecycleerd worden en enkel melk- en waterflessen worden herverwerkt,de rest wordt naar elders verscheept voor een zogezegde alternatieve recyclage.

De logica van economische groei isoveral aanwezig en de industriëlen zijn daar helemaal vrij in.

Nog een ander voorbeeld om duurzameontwikkeling in vraag te stellen: flatscreen tv's die met LED lampen werken.Deze toestellen verbruiken ongeveer 50% minder energie dan andere, wat toch eenbelangrijke vooruitgang betekent. Maar elektriciteitsverbruik is maar een heel kleinonderdeel van deze toestellen. Er moet ook rekening gehouden worden met depollutie in de fabriek, het transport van de toestellen, de verwerking van deafval en de voorgeprogrammeerde tijd om het toestel onbruikbaar te latenworden.

Onze televisietoestellen worden in hetbuitenland gemaakt om twee redenen: de arbeid is goedkoop en er is geenopgelegde ecologische standaard waaraan zich men moet houden.

We verhuizen aldus de pollutie zovermogelijk uit ons zicht.

Langeafstandstransport is de tweede oorzaakvan bezoedeling en het moedwillig inbouwen van een beperkte werkingstijd vanhet toestel verplicht ons nog vlugger een nieuwe apparaat te gaan kopen.Bovendien blijkt dat de meeste flatscreen tv's niet te herstellen zijn.

Enkel dat deel dat zichtbaar is voorde consument draagt het ecolabel.

Dit geldt ook voor onze wagens, vooronze GSM's, voor onze laptop's, onze koelkasten en elektrische auto's.

We kunnen dus op alle niveausvaststellen dat duurzame ontwikkeling enkel oppervlakkige oplossingen biedt,weinig efficiënt is, vooral gericht is naar nog meer consumptie, meestal inhanden is van grote westerse industriële machten en dus onderworpen aan dekapitalistische logica.

Einstein suggereerde het volgende: Hijdie het probleem ontwikkelde, mag niet diegene zijn die het probleem zaloplossen.

Is daarom duurzame ontwikkeling fout?Neen. Want uit duurzame ontwikkeling ontstonden ook nieuwe technologieën omduurzame energie te ontwikkelen.

Het probleem is dat duurzameontwikkeling niet doeltreffend kan zijn op mondiaal vlak, want de economischegrootmachten zijn te sterk en het principe van economische groei blijftbehouden.

Mocht de wereld een sneltrein zijn dietegen een muur aanbolt, dan is duurzame ontwikkeling slechts haar valscherm diede snelheid afremt. Het is misschieneervol, maar we zullen er niet op die manier geraken. We hebben geen tijd meer.

Indien duurzame ontwikkelingvoorbijgestreefd is, dan moeten we durven verder gaan: "Omdathandelaars ethisch gaan verkopen, denken de naïevelingen blij dat handel eengeweten heeft gekregen:" François Brun

De mensheid staat nu echt aan heteinde van het olietijdperk. Geen enkel efficiënt alternatief is aanwezig omolie helemaal te vervangen. We staan dus voor een keuze. Ofwel blijven wevasthouden aan een consumptiemaatschappij die altijd maar groeit met als gevolgnog meer arbeidsleed en schulden en een nog grotere beschadiging van de wereld.

Ofwel nemen we ons leven terug inhanden, lokaliseren we de voedselproductie om op die wijze ook de komende generatieste beschermen, verlaten we de oude schema's van economische groei en arbeid enontwikkelen we coöperaties om onze huizen te bouwen en producten te maken dieecht nuttig zijn een duurzaam.

We moeten stoppen met hetconsumentisme dat geen eerbied toont voor het leven.

We mogen niet langer blijveninvesteren in een duurzame ontwikkeling zoals voorgesteld op TF1, maar wehebben de plicht de gemeenschapswerking, de samenwerking, solidariteit, en vooralde lokale ecoomie te verstevigen.

De menselijke zelfstandigheid, nodigvoor een serene toekomst, is in handbereik.

Dank u.

Vertaling: Christina Lambrecht, 28januari 2012

Vakbond van de Toekomst

2012-01-24T12:55:00.000+01:00

Steek mee uw nek uit en heb de moed tegen de stroom in te roeien en uwsteentje bij te dragen.

Ik werd meteen nieuwsgierig en heb de oproep van Vic Van Kerrebroeck enLieveke Norga (vakbondsverantwoordelijken binnen LBC-NVK/ ACV) helemaalgelezen.

Helaas, verder dan propaganda voor de eigen boetiek kwam deze oproepniet. Het bleef bij het klassieke vakbondsmantra: dienstverlening aan onzeleden, arbeidsorganisatie, arbeidsverdeling, arbeidskwaliteit op de werkvloer.Tussendoor een paar Occupy Wallstreet slagzinnen bedacht door Stephane Hessel: Indignez-vous, Engagez-vous.

Wie Stephane Hessel een beetje volgde weet goed dat zijn oproep nietsmet vakbonden te maken had, wél alles met die 1% financiële elite die de 99%aan de leiband wil blijven houden. Maar het is onterecht om iedereen overdezelfde kam te scheren: we hebben ze nodig de bedrijfsleiders die inkleine en middelgrote ondernemingen voor werk zorgen en soms al heeltoekomstgericht aan duurzaam ondernemen doen, de banken als Triodos die op eenethisch verantwoorde wijze met ons geld omgaan. Bovendien, beste Vic en Lieveken,zal er in de toekomst altijd maar minder werk zijn.

Lees eens het werk van Jeremy Rifkin, top econoom en auteur van hetboek: het einde van arbeid: door de digitale revolutie, spitstechnologie, robotica, nieuweenergiebronnen, verdwijnt op lange termijn het werk zoals we dat vandaag nogkennen en waarvoor jullie op straat komen en het hele land gaan platleggenbinnenkort. Hieruit rijst de vraag: waarvan gaan we leven als arbeid wegvalt ener geen inkomen meer is en dus geen koopkracht? En Ook Thomas Friedman,columnist bij The NewYork Times, sluit zich hierbij aan en schreef in zijn boek"hoe robots je baan hebben ingepikt" over intellectuele arbeid in een hyperverbonden wereld. (DM 3/10/11) Hijheeft het echter ook over de untouchables, de velemensen die toch sterk blijven in deze nieuwe zich meer en meer globaliserendewereld: mensen met unieke talenten, werknemers die zeer sterk lokaal gebondenzijn, de non-profit sector, kunstenaars, vrijwilligers die belangrijk zijn vooreen sterk sociaal weefsel.... Friedman benadrukt daarom het volgende:globalisering kan positief zijn als het in combinatie is met een goeduitgeruste verzorgingsstaat waarin iedereen kan profiteren van de globalisering,omdat de rechten op goede gezondheidszorg, onderwijs, en vooral het recht opeen inkomen onvoorwaardelijk zijn. Devisie op de toekomst moet dus anders uitgetekend worden. We staan middenin deovergang van industriële- naar diensten- en kenniseconomie en de grondigehervorming van de sociale structuur van onze samenleving zou dus centraalmoeten staan. Een sociale structuur die er niet enkel is voor arbeiders,werknemers, maar voor elk individu, jong, oud, arm, rijk, werkende, nietwerkende...

De klassieke formules van zowel linker- als rechterzijde bieden een onvoldoendantwoord op de grote sociaal-economische en ecologische uitdagingen van dezetijd. Er is ook een vraag naar directe democratie, waarbij iedereen door middelvan bindende referenda op initiatief van het volk, kan meebslissen overbeleidskwesties die men belangrijk vindt (zoals in Zwitserland). Ook deniet-vakbonder zoals ik roept om méér vrijheid, méér rechtvaardigheid, méérsolidariteit. Ik ken het artikel 25 uit de Universele Verklaring van de Rechtenvan de Mens, bijna vanbuiten: Eenieder heeftrecht op een levenstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en hetwelzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder begrepen voeding, kleding,huisvesting en geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten(....)

De vakbond van de toekomst die het links-rechts verhaal durft teoverstijgen en op een onvoorwaardelijkewijze de straat opgaat omzowel directe democratie als het onvoorwaardelijk basisinkomen voor elke burger hoog op haaragenda zet, die krijgt mijn kritische stem!

Christina Lambrecht 24/01/2012

Meer jobs of meer Standard & Poor’s?

2012-01-16T14:45:00.000+01:00

Werkgelegenheid, dat had de rode draad moeten zijn in deonderhandelingen, schrijft AnGoovaerts in De Morgen, 16/01) Werkgelegenheid en in één ademeconomisch herstel (lees: economische groei) zijn de huidige mantra's voor dewelvaart.

Het is natuurlijk zo dat in ons huidige systeem de sociale voorzieningennog steeds gedragen worden door de actieve burgers: van werknemers tot en metwerkgevers.

Valt deze interactie weg (een beetje zoals de Gulfstream die zouwegvallen en hierdoor bijdraagt aan nog grotere ecologische ontreddering), danvalt ook het systeem stil en daarmee de welvaart.

Intussen blijft het wel slabakken langs alle kanten. Kan mevrouwGovaerts ons bvb. eens zeggen hoe ze alle mensen in een kennismaatschappij aan deslag wil helpen? De kennismaatschappij gaat gepaard met spitstechnologie, metrobotica, met nieuwe technieken en nieuwe mechanismen. Daarin zal de mensenarbeidaltijd maar verminderen. Slechts een kleine groep van supergespecialiseerdemensen zullen er zich nog kunnen handhaven en wellicht de nieuwe 'elite' wordenvan de toekomst. Wat met de talrijke anderen? Ze dumpen in werkloosheiden armoede? Want er moet bespaard worden? De zweep erin omdat dekredietbeoordelaars op de loer liggen? De huidige wetten zijn inderdaadafgestemd op die van de 18de eeuw, maar ook op een echt democratischearbeidsmarkt waarin kenniseconomie het hoge woord zal voeren, en hopelijkevolueren we echt in die richting!, zal er geen plaats zijn voor iedereen, zaler dus geen inkomen meer zijn voor iedereen. Even verwijzen naar de website van www.binews.org. (Basicincome news) Daar opentKlaus Sambor, ingenieur en coordinator onvoorwaardelijk basisinkomen (OBI) ATTAC-Oostenrijk,het ECI (European Citizens Initiative) debat rond het OBI: burgers enorganisaties worden opgeroepen om het OBI te ondersteunen.

Maar wat me opvielwas het commentaar van een zeer gediplomeerde musicologe.Helaas zonder werk en veroordeeld tot een minimum levensbestaan. Klinktminder lastiger dan armoede. An Goovaerts heeft gelijk wanneer ze zegt dat deoverheden niet langer van de kredietbeoordelaars en van de vele hebzuchtigebankiers de excuustrutten van dienst mogen maken. En de hervormingsregering vanElio Di Rupo staat inderdaad inhoudelijk zeer zwak. Het zijn instant oplossingendie niet echt toekomstgericht zijn en waarvan men morgen al zal zeggen dat zevoorbijgestreefd zijn. Daarom: had hetOnvoorwaardelijk Basisinkomen de rode draad moeten zijn in denieuwjaarsspeeches. Maar dat durft geen politicus hier te lande: de feestneuzenzijn vooral gericht naar de volgende verkiezingen.

En Europa is in hetzelfdebedje ziek. Ook het verhaal van Herman Van Rompuy, voorzitter van de Europesecommissie, klinkt hol (Canvas - verjaardag van de Euro). Guy Verhofstadt maaktzich terecht kwaad. Het Europa waarin we vandaag zitten is niet langer"zijn" en "mijn" Europa: Hongarije lapte de democratischespelregels aan haar laars, in de hiel van Italië is kinderarbeid weer massaalterug van weggeweest, in België (en overal elders) groeit de armoede.Ecologische inspanningen branden op een zeer laag pitje. Maar Europa kijkt dekat uit de boom en wordt pas wakker als het om geld gaat.

Christina Lambrecht 16/01/2012

Le revenu de base inconditionnel, seul revenu d'insertion et tremplin pour la dignité humaine

2012-01-11T18:58:00.000+01:00

Onne présente plus Stéphane Hessel 94 ans, ancien résistant, ancien ambassadeur deFrance, auteur aussi du pamphlet Indignez vous!. Il fait le tour dumonde et s'indigne: il y a 1% de ce monde qui détient le pouvoir un peupartout. Il faut protester!

Nous vivons ensemble. Ce qui m'est très cher et cequi indigne l'un de nous, doit nous indigner tous!

L'ouvrage'Indignez vous!' est à l'origine du mouvement mondial des Indignés: Occupy WallStreet, los Indignados, le printemps arabe.

Témoinprivilégié de la construction européenne et, en tant que secrétairediplomatique, il assista aussi aux séances de la rédaction de la DéclarationUniverselle des Droits de l'homme en 1948.

Mais,Stéphane Hessel estime qu'il faut rester responsable et comprendrel'indignation.

Noussommes tous indignés: notre sécurité sociale, nos droits économiques, sociauxet culturels indispensable à notre dignité et au libre développement de notrepersonnalité ne sont plus assurés. (Article 22)

Notreniveau de vie, celui qui doit suffire pour assurer notre bien-être et celui denotre famille, notamment pourl'alimentation, l'habillement, le logement, les soins médicaux, ainsi que pourles services sociaux nécessaires, est en train de s’effriter. (Article 25)

Nousavons de moins en moins la sécurité d'un revenu en cas de chômage, en cas de maladie, en cas d'invalidité, de veuvage,de vieillesse ou dans les autres cas de pertes de moyens de subsistance parsuite de circonstances indépendantes de notre volonté.

Toutepersonne a-t-elle encore droit à l'éducation? (Article 26)

Lapauvreté est grandissante, le nombre de chômeurs augmente, les prix desproduits de base (alimentation, logement, énergie, soins de santé) pèsent deplus en plus lourd sur les ménages à bas revenu.

Aquand notre indignation? Indignons-nous du baromètre européen qui mesure la pauvreté au lieu de mesurer la santé de lasociété et du bien-être de tous ses citoyens.

Indignons-nousdes mesures draconiennes prises par l'Europe, des mesures qui n'ont plus rien àvoir avec la croissance de notre Bonheur Brut, mais qui ont tout à voiravec la croissance économique.

Lecrash du système nous fait peur. Que ferions-nous si la croissancematérialiste (économique) s'arrêtait?

Etpourtant, n'est-il pas temps de formuler la question autrement? Et des'indigner?

Dese demander: si ce n'était pas la croissance même que l'on devrait mettre endoute?

Maisalors, osons aussi nous indigner de notre appétit au gaspillage avec lequel nonseulement nous nous rendons malade nous même, mais avec lequel nous détruisonsaussi notre planète.

Ettout comme Stéphane Hessel, restons aussi responsables. Il ne faut pass'arrêter à l'indignation seule. Il faut aussi agir!

Agiret aller en avant. En prenant une direction résolument novatrice pour notreavenir. En choisissant des solutions écologiques, sociales, économiques,humaines et durables.

Lerevenu de base inconditionnel est un outil important pour trouver cessolutions.

Illibère, émancipe, encourage et soutient.

Pourune politique à la fois social et économique; pour une politque équitable,juste et démocratique.

www.blog.lesoir.be/bonheurbrut/le-webdocumentaire

www.economie-positive.be

ChristinaLambrecht 08/01/2012

Texteintégral : www.ecovaproject.org

Greenwashing

2012-01-11T12:41:00.002+01:00

Vroeger kon men aflaten « kopen » na dewekelijkse verplichte biecht. Een paar weesgegroetjes en onze-vaders en onzezonden werden ons kwijtgespeeld, we waren alweer een stapje dichter bij dehemelpoort.

Er is in feite niet veel veranderd. We biddenmisschien minder en liggen niet echt wakker of we al dan niet rijstepap zullenkrijgen in ons volgende hemelse leven, maar aflaten kopen we nog steeds.

Eco-aflaten heet dat vandaag.

We kopen ons een goedgevoel af en tekenen voor eenrustig geweten waarborg.

We vinden van onszelf dat we ecoburgers zijn gewordendie zich inzetten voor het milieu, die wakker liggen van de klimaatopwarming,die verontwaardigd zijn over wat we de planeet aandoen.

In onze directe omgeving heet vandaag alles groen, ecologisch.Eco-labels voor banken, auto's, waspoeders, shampoos, voor voeding, textiel envoor nog zoveel meer.

Brainwashing-Greenwashing. What's in a name?

Want vergis u niet. Teveel ecolabels zijn helaasdubbelzinnig.

We kiezen met z'n allen eer en meer vooreco-duurzaamheid, maar stellen ons niet al te veel vragen over het verhaalachter de vele eco-labels.

Ecologie is in, een beetje als een 'modeverschijnsel' Allesmoet groen.

En ondanks de nobele princiepes die ons richtingduurzaamheid leiden, is dit nieuwe concept niet helemaal maagdelijk groen want het beantwoordt nietecht aan de wereldwijde ecologische crisis.

Mr Mondialisation maakt ons dit duidelijk in de korte documentaire Greenwashing.(In het Frans) video - Nederlandsetekst

Want nog steeds produceren we altijd maar meer, eneco-label of niet , we blijven door de overproductie op de wereldmarkten enonze graai-en hebzucht, ook al dragen ze een groen kleedje, bijdragen aan deecologische ondergang van onze planeet.

Een voorbeeld.

Ook al gehoord van de Frac-technology om aardgas tewinnen?

In Le Grand Monopoly du Gaz, themaavondop ARTE worden we wakker geschud.(tebekijken op de site van Arte). De wandel en handel in gas is niet echt koshjer.Maar zolang we goedkope brandstoffen kunnen krijgen stellen we ons geen vragen.

Frac-technology is nochtans wel echt iets om zichvragen over te stellen.

Deze controversieële winning van natuurlijk aardgasuit schalie of steenkoollagen, ook hydraulische fracturing of« fracking » , veroorzaakt verwoestende milieu- en maatschappelijkeschade. Ondanks de vele bewijzen van het tegendeel, wordt dit gewonnenaardgas als « de groene energie vande toekomst » aangeprezen.

De gasindustrie en sommige zogenaamde milieuactivistenbeweren dat dit gas slechts de helft van de koolstofdioxyde bevat van deuitstoot die ontstaat bij verbranding van steenkool.

Maar er wordt wijselijk gezwegen over de veleneveneffecten die ontstaan tijdens de winning van gas door fracking: dit nieuwegroene product is helemaal niet zo ecologisch als we graag willen geloven.

Er wordt geen rekening gehouden met de broeikasgassendie vrijkomen tijdens de totale productie-en gebruikscyclus.

Maar nog meer schadelijke effecten gaan gepaard met deFrac-technology.

Meer hierover op Http://www.earth-matters/nl/60/3260/europa/schaliegas-een-ecologische-ramp.html

En bekijk vooral de Youtube clip: Fracking Hell.

Met dank aan Hansjelle Dijkstra voor deze interessantebijdrage op Earth Matters.

ChristinaLambrecht – Ecovaproject - 11/01/12

Kapotbezuinigen

2012-01-09T18:22:00.000+01:00

"De commissie lijkt hetonmondige België te viseren als een gemakkelijk doelwit" (BartEeckhout Standpunt 7/01/12). "Meer ten gronde zou het deugd doen alseen regeringsleider - en waarom niet de onze? - eens zou durven zeggen datEuropa zichzelf aan het kapotbezuinigen is."

Op 8/12/11schreef Pierre-Henry Thomas in Le Soir: Et si Standard&Poors avaitraison?

Thomas:" de enigeremedie die Europa vandaag toepast is die van het opleggen van zware saneringenin de nationale begrotingen van de Europese overheden, aldus zichzelf ervanovertuigend dat zij Europa) de markten kan plezieren. Dat is de paradox!:S&P, en met haar vele andere kredietbeoordelaars, stelt zich vragen bijdeze zware ingrepen. Moritz Kraemer, analyst bij S&P spreekt zich uit voormeer gematigde en evenwichtige maatregelen, want de huidige ingrepenverontrusten hem en hij denkt dat de 'brutale' besparingsmaatregelen eerdercontra-productief zullen zijn. Deze maatregelen zijn negatief voor de economievan een land, aldus Kraemer, en dat land zal het dus altijd maar moeilijkerhebben om haar budgettaire problemen op te lossen. Helaas, de Europese logicavandaag is er één van straffen: een land dat het zou aandurven om minder zware besparingsmaatregelente nemen en deze maatregelen meer in de tijd zou willen spreiden, wacht eenboete (voor België is dat 700 miljoen euro).

Kraemer voegt eraan toe: Jekan als klein land niet alleen tegen de stroming van deze harde Europesemaatregelen invaren. Intelligente evenwichtige besparingsmaatregelen moeten op Europeesniveau genomen worden".

Intussen mag de ECB (EuropeseCentrale Bank) nog steeds geen geld lenen aan landen in nood.Die moeten maar gaan aankloppen bij privaatbanken. De interesten die landen innood op die leningen moeten betalen liggen heel wat hoger dan de interesten diediezelfde banken krijgen van de ECB van zodra ze weer eens moeten gered worden...Of anders gezegd: in de nood kent m'n zijn vrienden.

ChristinaLambrecht, 7 januari, 2012

Het onvoorwaardelijk basisinkomen vooral voor politici en vakbonden een utopie?

2011-12-20T18:38:00.000+01:00

Misschien mag ik de vakbonden weldankbaar zijn. Het hele land platleggen zal hen niet in dank afgenomen worden.

De heldere boodschap van 'Quickie'meteen afschieten, zal hen ook nog zuur opbreken.

Dus stilletjesaan graven ze hun eigenput. En ik zal daar niet rouwig om zijn! Evenmin al de hardwerkende mensen inmijn directe en verre omgeving.

Twee extremen zijn het wel: deboodschap van de minister van pensioenen is niet toekomstgericht, destakingsoproep ertegen, nog veel minder.

Dat we allemaal langer gaan moetenwerken, dat beseft het kleinste kind intussen wel. Niet alleen wij, vandaaghebben recht op een pensioen, maar ook onze kinderen en kleinkinderen hebbendat recht.

Maar de oplossingen van vandaag,zowel die van de minister, als die van de vakbonden zijn niet meer van dezetijd.

Onze voormalige premier, Yves Letermemag het gaan opzoeken: volgens een studie van de OESO (2009) evolueren wein de komende twintig jaar naar een toestand waarin minder en mindermensen op de formele arbeidsmarkt zullen actief zijn, want er zal altijd maarminder werk zijn op die arbeidsmarkt. Ook al gehoord van outsourcing enoffshoring, van automatisering en technische hoogstandjes? Dat betekent dat erminder en minder bijdragen zullen komen voor de sociale voorzieningen,waaronder het pensioen. Het is nog steeds zo dat diegene die 'geen marktwaardeproduceert' niet echt meetelt in deze maatschappij. Vandaag is het systeemallesbehalve democratisch: studenten hebben weinig toekomstperspectieven,ouderen worden met de vinger gewezen en stilletjesaan voelen we ons allemaal'scheef bekeken'.

Misschien moeten we maar eensradicaal van systeem veranderen. Maar daarvoor hebben we zowel politici nodigals vakbonden die echt hun verantwoordelijkheid naar de toekomst toe willendragen en die vernieuwende ideeën niet schuwen, bang hun eigen achtertuindaarvoor te moeten verlaten. Er zijn oplossingen!

Een verregaande verlaging van debelasting op arbeid, waardoor deze minder duur wordt en minder reden totdelocalisatie geeft, zorgt voor de heropleving van de economie en de groei vande werkgelegenheid; compensatie van deze belastingsvermindering door een verhogingvan de belasting op het gebruik van goederen en producten (TVA), zonder echterde verhoging van de prijzen (principe van communicerende vaten); invoering vaneen onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen. Dit onvoorwaardelijkbasisinkomen is tegelijkertijd een werkgelegenheidssubsidie (niet te betalendoor de werkgever) en een persoonlijke subsidie die voor de basiskoopkrachtzorgt en zo een alternatieve financiering van de sociale zekerheid wordt. (bronnen:Vivant.be / ecovaproject)

En om af te sluiten met het onderwerpvan de dag: met een onvoorwaardelijk basisinkomen beslist de burger zelf wel ofhij/zij tot z'n zeventigste wil gaan werken (als de gezondheid er nog is) of opz'n vijftigste ermee wil stoppen, omdat hij/zij ook eens iets anders wil gaandoen? De burger bekijkt dan zelf wel of hij al dan niet tijdskrediet wilopnemen om opnieuw te gaan studeren, zijn kinderen te zorgen, of gewoon de tuinom te spitten. De burger zal dan zelf wel het brugpensioen invullen: even eruitom uit te blazen, nadien weer aan de slag.

Maar het onvoorwaardelijkbasisinkomen blijft helaas een utopie, vooral voor politici en vakbonden. Zezijn al lang vergeten dat de afschaffing van de slavernij, het stemrecht voorde vrouw, ook ooit utopieën waren. Pas toen deze utopieën verwezenlijkt werden,kwamen weer een stapje dichter bij echt rechtvaardige democratie.

Christina Lambrecht, 20 december 2011

Constructieve dialoog

2011-12-03T11:47:00.001+01:00

Pieter Timmermans,bestuurder-directeur-generaal VBO, roept iedereen op tot constructieve dialoogwaarin gezocht wordt naar een gemeenschappelijk charter op basis waarvanvervolgens een stappenplan kan ontwikkeld worden. We kunnen dit alleen maartoejuichen! Sociale partners die samen met de direct betrokken stakeholders eenoverleg opstarten om de mismatch tussen vraag en aanbod weg te werken, om meermensen aan de slag te helpen en werkgevers de medewerkers helpen te vinden dieze nodig hebben. Maar valt er wel te praten met vakbondsleiders? Er is hoelanger hoe minder compromis vanuit de vakbondshoek. Ze blijven vasthouden aanmuffe slogans rond koopkracht en werk. En maken de mensen intussen nog meerbang voor de zich meer en meer mondialiserende wereld, waarin vooral kennis,spitstechnologie, robotica de arbeidsplaatsen van een duurzame toekomst zulleninvullen. Onze kinderen en kleinkinderen zullen wellicht meewarig hun hoofdschudden over zoveel hardnekkigheid in het willen vasthouden van vergane glorieuit oude industriële tijden.

Maar ook onzebegrotingsonderhandelaars zijn in hetzelfde bedje ziek! Ze voelden de virtuelezweep van Europa en weg zijn duurzaamheid, groene inspanningen, echteherverdeling van welvaart en rijkdom. Het ordewoord is sparen en saneren omevenwichtige begrotingen te kunnen voorleggen. Instant-oplossingen. Maar ookvoor hen staat de wereld niet stil en wanneer de echte straatacties zoals dezevan Occupy Wallstreet of van de Indignados tot echte wereldwijde rellen zullenuitgroeien, gaat niemand mogen zeggen : wir haben es nicht gewusst. Iedereen met een gezond buikgevoel weet nochtans dat het dringend tijdwordt welvaart en rijkdom eerlijk te verdelen tussen alle burgers. Eeneconomische politiek en sociale politiek die hand in hand gaan en waarin eenonvoorwaardelijk basisinkomen armoede terugdringt en tegelijkertijdtewerkstelling ontplooit.

Ce n'est pasparce qu'on ne produit pas de valeur marchande, qu'on ne vaut rien dans lasociété. (Jean-MichelJavaux, co-president van Ecolo en ex-onderhandelaar).

Het wordt dus hoogtijd om ook de non-profitsector te herdefinëren. Om leraars aan te moedigen; om verpleegkundigen op tewaarderen; om mannen en vrouwen aan te moedigen die uit de arbeidsmarkt stapten(of bleven) om voor hun kinderen te zorgen of om hun zieke ouders op te vangen;om private en/of arbeidsmarkt initatieven aan te zwengelen; omvrijwilligerswerk te ondersteunen (vrijwilligers vechten tegen de bierkaai dm2/11 en moeten zoeken naar fondsen om te overleven); om de vrijheid te gevenaan elk van ons om zonder stigma's te mogen kiezen welke richting we uitwillen.Het wordt tijd ook het BNP te herdefinëren naar een Bruto Nationaal Geluk.(econoom en Nobelprijs winnaar Stiglitz) Want de economie kan niet eindeloosblijven groeien en we kunnen niet eindeloos blijven consumeren. We worden ziek (Dirk De Wachter-psychiaterKUleuven) Het wordt dus hoogdringend de juiste evenwichten terug te vinden ofwe missen met z'n allen de boot van de duurzame toekomst. En wij allemaal, vanvakbonden tot werkgeversorganisaties, elke burger, dragen daar eenverpletterende verantwoordelijkheid in.

Christina Lambrecht, 2 december 2011,Namen

Het onvoorwaardelijk basisinkomen als erkenning van de menselijke waardigheid

2011-11-21T19:07:00.001+01:00

Stéphane Hessel, 94 jaar!, schrijver van het pamflet Indignez-vous!, reist de wereld rond en roept op om verontwaardigd te zijn.

'Ik ben oud en dus ook geduldig. Ik blijf hopen opeen meer solidaire samenleving!'

Indignez-vous werd een instant hype bij vele jongeren:de burgerbeweging van de indignado's leende hun naam van het pamflet, hetinspireerde ook de protesterende jongeren in Noord-Afrika en moedigde de OccupyWallstreet beweging aan.

Stéphane Hessel schreef mee aan de UniverseleVerklaring van de Rechten van de Mens.

Laat ons vooral eens gaan kijken naar artikel 22, 25en 26.

De Algemene Vergadering die de verklaring uitschreef, heeft hethierin over waardigheid, vrije ontplooiing van de persoonlijkheid, recht vooreenieder op een bepaalde levensstandaard, recht op voeding, kleding,huisvesting,geneeskundige verzorging en noodzakelijke sociale diensten.

Helaas, al deze rechten worden meer en meer met devoeten getreden, vooral ook omdat de overheden er niet meer in slagen dezerechten te waarborgen en zelf de slaven zijn geworden van de financiëlemarkten.

De armoede groeit, het werklozenaantal groeit, devoedselbanken worden platgelopen, teveel daklozen dwalen door de winstersestraten, basis-gezondheidszorg wordt voor velen onbetaalbaar, de basisproductenen energie wegen zwaar op de huishoudens...

Wanneer gaan ook wij verontwaardigd worden?Verontwaardigd over de armoede-barometer die we handhaven in plaats van hetwelzijn van elke burger te meten?

Verontwaardigd omdat we arbeid nog steeds blijvenkoppelen aan inkomen en voor die arbeid heel zwaar belast worden?

Verontwaardigd over de eis van Europa/ onze eigenoverheid om de economische groei te stimuleren door nog harder werken, noglanger werken?

Verontwaardigd over de weinige, slechte, onbestaandeperspectieven die we onze jongeren bieden?

Verontwaardigd over onze eigen graai-verspil-hebzucht,waarmee we niet alleen onszelf ziek maken, maar ook de planeet waarop we levenvernietigen?

Zoveel om zich over te verontwaardigen.

Maar het mag niet bij verontwaardiging blijven! Wemoeten ook durven switchen, plaats maken voor nieuwe toekomstgerichte duurzamesystemen en samen, met politici, academici, filosofen, denkers, burgers zoals uen ik, zoeken naar rechtvaardige democratische oplossingen.

Eén van die oplossingen is het onvoorwaardelijkbasisinkomen.

Om ons van loon-afhankelijkheid en onwaardigeeconomische afhankelijkheid te bevrijden.

Het onvoorwaardelijk basisinkomen bevrijdt, emancipeert, ontvoogt, moedigt aan,ondersteunt, is democratisch: iedereen heeft er recht op, arm, rijk, jong, oud,man, vrouw...het is een inkomen waarbij sociale en economische politiek hand inhand gaan en gelijktijdig armoede bannen en tewerkstelling verwezenlijken.

Een inkomen waardoor rijkdom, welvaart, welzijnrechtvaardiger verdeeld worden en waardoor elke burger een opstap krijgt naareen leven van vrijheid en voldoening, waarin hij/zij niet langer verplicht gaat werken om een inkomente verkrijgen, maar waarin dit inkomen ons de vrijheid biedt betere en vrijerekeuzes te maken zowel privaat als op de arbeidsmarkt.

Alles wat u wil weten ove het onvoorwaardelijkbasisinkomen en nog veel meer op:

http://www.ecovaproject.org/basisinkomen-menselijke-waardigheid.htm

ChristinaLambrecht, 19 november 2011

EUROCRISIS ...

2011-11-03T12:39:00.000+01:00

Daar gaan we weer. Europa krijgt een bijna hartaanval: Griekenland loopt niet in het gareel. Wat horen we sinds gisteren: EUROCRISIS! De beurzen storten in, de financiële markten vertrouwen het niet meer, de wereldleiders zijn op hun tenen getrapt, het wordt een puinhoop, er dreigt Xáos!

De Indignado's zijn intussen vergeten. We horen onze Europese leiders vooral spreken over het redden van....redden van wat? Hun eigen gezicht? Want dat dreigen ze meer en meer te verliezen. Het Griekse volk is het beu. Maar zijn we het niet allemaal beu? We sloten ons massaal aan bij de Wall Street bezetters, we liepen mee met de duizenden Indignado's en wat het Griekse volk nu keihard zou moeten slikken, dat staat ons ook te wachten, of is België zo'n wonderlandje waar alles van een leien dakje loopt? Hier ook torenhoge schulden, hier ook groeiende armoede, hier ook veel werkloosheid, hier ook teveel mensen die uit de boot vallen en die de Belgisch-Europese ratrace niet meer kunnen volgen. Democratie? No democracy can long survive which does not accept as fundamental to its very existence the recongnition of the rights of minorities. Geen enkele democratie kan lang bestaan als zij niet, als fundament, de erkenning van de rechten van de minderheden accepteert. (Franklin D. Roosevelt).

Vandaag in Europa en in de wereld, wordt de kleine man, hoewel in meerderheid, verdrukt tot minderheid door een systeem waarin een kleine elite ( bankiers, beurzen, multinationals...) dat zich, hoewel in minderheid, god op aarde waant en het volk het zwijgen wil opleggen via hun politieke vertegenwoordigers. U kan de officiële verklaring van Occupy Wall Street op internet vinden. Deze verklaring spreekt voor alle burgers in de wereld en begint met : een gevoel van massale onrechtvaardigheid brengt ons hier samen...

Christina Lambrecht

Why is George Soros selling gold and buying farmland?

2011-10-22T16:33:00.000+02:00

by Mike Adams, the Health Ranger, NaturalNews Editor

(NaturalNews) Food prices are skyrocketing all across the globe, and there’s no end in sight. The United Nations says food inflation is currently at 30% a year, and the fast-eroding value of the dollar is causing food prices to appear even higher (in contrast to a weakening currency). As the dollar drops in value due to runaway money printing at the Federal Reserve, the cost to import foods from other nations looks to double in just the next two years — and possibly every two years thereafter.

That’s probably why investors around the globe are flocking to farmland as the new growth industry. “Investors are pouring into farmland in the U.S. and parts of Europe, Latin America and Africa as global food prices soar,” reports Bloomberg magazine (http://www.bloomberg.com/news/2011-…). “A fund controlled by George Soros, the billionaire hedge-fund manager, owns 23.4 percent of South American farmland venture Adecoagro SA.”

Jim Rogers is also quoted in the same story, saying, “I have frequently told people that one of the best investments in the world will be farmland.”

That’s because demand for food is accelerating even as radical climate changes, a loss of fossil water supplies, and the failure of genetically engineered crops is actually reducing food yields around the globe. Ceres Partners, which invests in farmland, has produced astonishing 16 percent annual returns since its launch in 2008. And this is during a depressed economy when most other industries are showing losses.

Why growing and storing your own food can be a goldmine
All this means we can count on three things happening in the years ahead:

Prediction #1) Food supplies will become more scarce.

Prediction #2) Food prices will double over the next 2-3 years, and then probably double again in another 2-3 years.

Prediction #3) When food prices are 400% of today’s levels, backyard farming or gardening pays off big in terms of real dollar savings.

In other words, as food prices skyrocket, it becomes increasingly more financially viable to grow your own food (or store it now while prices are low). I’m listing some resources below where you can learn more about growing your own food or storing high-density superfoods right now, but in the mean time, I’d like you to start considering the idea of starting your own garden in the spring.

You can’t grow gold. You can’t print your own currency (unless you’re the Fed). But you CAN grow something more valuable than gold and money: Food!

Lessons from post World War II Taiwan and why food is more valuable than gold
I lived in Taiwan for two years, and I’ve had the opportunity to talk with people there who lived through the post World War II recovery. During the war, of course, Taiwan was occupied by the imperialist Japanese empire, and Taiwan existed in a state of military occupation (with perpetual martial law).

After the war ended and the Japanese left, Taiwan bootstrapped its own government into power under Chiang Kai-shek. The old Taiwan currency was immediately printed in large quantities by the Taiwan government leading to a runaway inflation scenario for what is now called the “old Taiwan dollar.” Very quickly, however, the government launched a new currency called the New Taiwan dollar (NT$). By 1949, the old Taiwan dollar was being exchanged for the New Taiwan dollar (NT$) at a ratio of 40,000 to 1. (Yep. You had $40,000 and now it’s worth a buck…).

During those years after WWII, if you wanted to rent an apartment, buy a house or find a place to live, cash was worthless and even GOLD wasn’t considered very useful. The only thing that represented real wealth was FOOD. If you had food, you could trade it for anything: an automobile, a home, tools, clothing or even land. If you didn’t have food, you were bankrupt; regardless of how much cash or gold you had.

A chicken that could lay eggs was worth more than an ounce of gold!

You can’t eat gold, folks. And you can’t eat silver. Everybody has to eat to stay alive, and that means everybody needs a constant stream of food just to keep breathing. That’s why investing in food makes so much sense.

And by “investing in food,” I mean any or all of the following:

• Investing in storable food that you can save on the shelf and keep for future use or barter.

• Investing in your own gardening skills so that you have the know-how to produce food when needed.

• Investing in non-hybrid garden seeds so that you have the genetic blueprints to grow food that can propagate itself generation after generation.

• Investing in farmland — especially farmland with water — that offers the fertility and climate to produce food.

• Investing in educational courses that teach you how to create food through a variety of methods: Wildcrafting, gardening, sprouting and so on.

Source: http://vancouverpeakoil.org/2011/08/15/why-is-george-soros-selling-gold-and-buying-farmland/

LoveMEATender

2011-10-21T15:57:00.001+02:00

Vandaag wil ik het eens niet hebben over de financiële crisis, de economische crisis, de sociale crisis of de ecologische crisis. Ik vergeet wellicht nog een paar crisissen.

Hoewel ... het hangt allemaal wel wat samen. De ene crisis is de andere niet en toch maken ze onlosmakelijk deel uit van elkaar...en zijn wij mensen zelf ook de oorzaak ervan.

We willen welvaart, we willen consumeren, we willen altijd meer, we willen, we willen … en we leggen de lat altijd maar hoger en hoger om toch maar zoveel mogelijk aan onze verlangens, onze hebzucht, onze vraat- en graaizucht te voldoen.

We zijn intussen zodanig verblind dat we niet meer zien dat we één na één uit de boot dreigen te vallen. Vandaag bent u aan de beurt, met mij gaat het nog goed, dank u. En de ratrace gaat door.

Intussen zien we niet hoe we onze planeet naar de vaantjes helpen en dat we in feite de tak afzagen waarop we zitten. Ook al eens gehoord van Paaseiland en wat hen daar overkwam, heel lang geleden? U mag het zelf gaan opzoeken, het is een interessant verhaal, een les ook. Maar daar wilde ik het niet over hebben.

Vandaag wil ik het hebben over MEAT, VLEES, FLEISCH,VIANDE.

Zelf ben ik … euh … flexitariër: graag veel groenten op m'n bord, maar ook wel af en toe een lekker stukje vis of vlees. Liefst van duurzame afkomst. Maar dat is niet altijd gemakkelijk. En soms ook wel duur. De bio-consument is een gelukkig iemand die dezelfde zorgen nog niet deelt als de man of vrouw die naar de voedselbank moet omdat hij of zij zelfs zijn brood niet meer kan betalen. Ook gehoord van de wereldarmoededag gisteren? (17/10) Je wordt er stil van nietwaar? Soms voel ik me ook wel wat ongemakkelijk. Wat zou ik graag de wereld verbeteren en de Indignado's steunen. De armen omarmen. Zelf ben ik ook heel dikwijls verontwaardigd en u, die dit leest, waarschijnlijk ook. Maar eerlijk, de echte zorgen bleven mij (en u?) tot op heden bespaard en daar ben ik mijn gesternte heel dankbaar voor.

De vraag is, hoe kan ik me vanuit mijn toch wel comfortabele positie inzetten voor anderen, voor de wereld.

Al het leed op je schouders nemen is niet mogelijk. Wel iets op gang brengen, al was het maar helpen nadenken over wat we onszelf, de anderen, de wereld aandoen.

En, in feite begint dat al op ons bord.

We moeten ons losmaken van onze beperktheden en onze compassie uitbreiden naar alle levende wezens, naar de natuur in al haar pracht.

Albert Einstein

Alle levende wezens. Dat gaat dus ook over koeien, varkens, eenden, kippen, schapen …

Gisteren keek ik naar de docu-film LoveMEATender (RTBF 1)

Gelukkig had ik al gegeten.

De industriële productie van vlees heeft heel wat negatieve gevolgen.

Wie dacht dat het verkeer, de fossiele brandstoffen en de industrie de enige echte schuldigen zijn aan de opwarming van de aarde, heeft het mis. Maar zo dacht ik dus ook, want je wilt toch niet weten dat wat er op je bord ligt zware gevolgen heeft voor de planeet?

65% van de uitstoot (methaangassen), ja u leest het goed, wordt geproduceerd door de dieren die wij vetmesten. Dat is veel meer dan de uitstoot van vliegtuigen en auto's samen. Dus veeteelt heeft een groter aandeel in de broeikasteffecten dan de transportsector. Wist U dat bij de productie van een halve kilo kalfsvlees ongeveer evenveel broeikasgas vrijkomt als wanneer u met de auto 200km rijdt? Dierenvoeder bevat stikstofhoudende producten die verantwoordelijk zijn voor de uitstoot van stikstofgas. De veeteelt is verantwoordelijk voor 65% van de uitstoot van stikstofoxyde, een gas dat 296 keer meer bijdraagt tot de globale klimaatopwarming dan CO2. Het methaangas dat vrijkomt tijdens de spijsvertering van de koeien heeft 23 keer meer effect op de opwarming dan CO2. En 37% van het wereldwijd geproduceerde methaangas komt van herkauwers.

Bovendien ontbossen we om sojavelden aan te leggen, soja die voor onze koeien soms van heel ver getransporteerd moet worden. Ook al niet te best voor de broeikaseffecten. Maar liefst één derde van alle akkerland gaat naar de teelt van soja en maïs. Allemaal voor onze steak of hamburger.

En volgens een rapport van de VN is veeteelt één van de meest schadelijke activiteiten voor alle aanwezige watervoorraden.

Vleesproductie neemt intussen al wereldwijd 80% van de landbouwgrond in.

In 2000 consumeerden we 229 miljoen ton vlees en dat zal in 2050 maar liefst … 465 miljoen ton zijn.

Kan u zich die berg vlees voorstellen? Ik niet .

Nog een paar onvatbare cijfers? Wereldwijd voert men 735 miljard kilo graan aan de totale veestapel. Vervoerd in een goederentrein zou deze hoeveelheid in 12,3 miljoen goederenwagons geladen moeten worden. Die trein zou zes keer de evenaar kunnen omspannen. Voor het dagelijks stukje vlees op ons bord is er voor elk van ons in binnen- en buitenland 1,2O hectare in gebruik en dat terwijl er voor elke wereldburger slechts 0,2 hectare landbouwoppervlakte ter beschikking is.

Naast grond in eigen land gebruiken we ook heel veel grond in ontwikkelingslanden en voor de geïmporteerde mengvoeders is in andere landen 5,4 miljoen hectare in gebruik. De grondstoffen voor kippen- en varkensvoer komen voor circa 75% van elders in de wereld.

U begint te duizelen?

De grootste bron van zure regen is veehouderij (61%) en verkeer (18%)

De productie van één pond vlees kost 11.250 liter water!

En ik kan nog even doorgaan.

De vleesproductie kost jaarlijks miljoenen dieren het leven. Voor overproductie bij ons krijgen we subsidies en zo kunnen we het teveel aan vlees van bij ons verkopen elders in de wereld aan interessante voorwaarden. Blijven produceren dus maar. We worden er voor betaald. Helaas komt dat vlees niet altijd terecht bij mensen die het echt nodig hebben en ELKE DAG sterven 20.000 kinderen aan ondervoeding.

LoveMEATender kwam dus nogal hard aan. Niet voor doetjes.

We werden nochtans vriendelijk en vaderlijk bij de hand genomen door André Pochon, een Bretoense landbouwer op rust. Blozende kaakjes, open blik, frisse aanpak, kranige oude man die ons vertelde van hoe het vroeger was op zijn veld en op de weiden en hoe ziekelijk hij de industriële veeteelt van vandaag vindt.

Yvan Beck en Manu Coeman, de makers van deze film tonen ons duidelijk en scherp hoe we op een onverantwoorde wijze met onze planeet omgaan. En niet alleen met onze planeet, maar ook met alle op aarde levende wezens.

'Door het dier uit zijn natuurlijke omgeving weg te halen en het te plaatsen in een geconcentreerde veeteelt industrie, door ook zijn voeder te wijzigen, hebben we een productiewijze ontwikkeld met heel veel problemen en onevenwichten voor de hele planeet. Op dit ogenblik staan alle factoren, die we hebben onderzocht, gaande van de gezondheid van mens en dier tot milieuproblematiek, diep in het rood' Yvan Beck en Manu Coeman

We eten dus gewoon teveel vlees! En de aarde mag ervoor opdraaien: dierenleed-machines-grond/bos/waterpollutie-grondstoffenuitputting-klimaatopwarming-obesitas-kanker en andere hart en vaatziekten, want ook wijzelf zijn het slachtoffer van onze ongebreidelde consumptie.

Ik ben ervan overtuigd dat U morgen anders gaat kijken naar het spieringske op uw bord.

Het vlees op mijn bord komt van lokale veehouders en is op een duurzame wijze geteeld met voeder van bij ons, in open lucht op groene weiden.

Maar ik heb ook al een paar veggiedagen op mijn kookagenda staan.

En telkens zal ik aan André Pochon denken die op het einde van de film, samen met anderen, een prachtig Love Me Tender zong, warm en in respect voor alle wezens van deze planeet en de natuur in al haar pracht.

Love Me Tender Elvis Presley

Lovemeatender: AT-Production/RTBF

Trailer van de film met André Pochon te bekijken op

youtube: trailer lovemeatender

www.planete-vie.org

www.animalfreedom.org

www.vegetarisme.be of EVA voor lekkere veggiemaaltijden.

Christina Lambrecht, 18 oktober 2011

Het geldsysteem: een schuldsysteem met vervaldatum

2011-10-12T20:55:00.003+02:00

‘In feite is het goed dat de mensen aller naties ons bank- en geldsysteem niet echt begrijpen, want mocht dat wel zo zijn...dan hadden we morgenochtend al een revolutie!’ - Henry Ford

Hebt u zich al eens volgende vragen gesteld:

Waarom wordt de kloof tussen arm en rijk altijd maar groter?

Waarom moet onze economie zonodig altijd maar groeien?

Waarom er overal geld ontbreekt, ondanks de voortdurende economische groei?

“Vanaf nu krijgt iedereen maar een kleine portie want de pot is bijna leeg. De pot? Ja, goed gehoord, we moeten sparen en inleveren! En wie moet sparen en inleveren?. Ha, U en ik, de talloze werklozen, de gepensioneerden. Iedereen! En waar gaan onze centen naartoe? Naar vadertje staat...die het op zijn beurt opnieuw doorstort naar de kapitaalkrachtigen, dus de banken. Noodlijdend volkje hoor, die banken. Dringend een infuus nodig!”

Waarom aan elk product flink wat interesten plakken en u daarvoor ook nog eens interesten betaalt hoewel U misschien helemaal geen schulden heeft?

Wat betekent exponentiële groei?

Waarom wij het geld(-systeem) dienen en niet omgekeerd?

Waarom zoveel mensen nog nooit gehoord hebben van het geniale idee van dorpje Wörgl?

Waarom u, ondanks dat u economie als studievak had, waarschijnlijk nooit gehoord hebt van dat andere genie: Sylvio Gesell? (1862-1930)

Waarom er dagelijks duizenden mensen verhongeren, terwijl wij tonnen levensmiddelen vernietigen?

Waarom voor zoveel mensen de komende...beginnende…wat zeg ik...aan de gang zijnde wereldcrisis nog steeds een complete verrassing blijkt te zijn?

Iedereen kent toch het gezegde: laat uw geld voor u werken.

Banken prijzen op die manier hun producten aan:

Bij ons werkt uw geld voor u. U moet enkel genieten van de interesten! Wij laten uw geld het werk doen. In alle vertrouwen! Uw bank.

Maar laat ons toch even nuchter blijven: hebt u al een briefje van vijftig Euro of een paar munten zien werken? Eerlijk gezegd?

IK OOK NIET!

Alleen de mens verricht arbeid, alleen de mens kan werken? Maar geld of interesten? Neen hoor.

Dus laat ons even de publiciteit van uw bank doorlichten:

« Laat uw geld voor u werken» moet zijn « laat andere mensen voor u werken »

Boze tongen zullen dit ook wel slavernij noemen.

DE MOT ZIT IN ONS GELDSYSTEEM!

Exponentiële groei

Staatsschulden (van de Verenigde Staten, Duitsland, Japan...)

Alle nog zo goed bedoelde socio-economische hervormingen zijn en blijven slechts een doekje voor het bloeden, een symptoombehandeling en dat zolang we niet echt de oorzaak ervan gaan aanpakken....namelijk het interestensysteem!

In de Natuur betekent exponentiële groei dood, vernieling, ziekte....een tumor, bvb., groeit exponentieel.

Exponentiële systemen die door de mens werden bedacht zijn ondermeer de atoombom en het geldsysteem!

Langetermijninteresten voor bvb 100.000 Euro, aan 7% worden na

10 jaar 196.720 Euro

25 jaar 542.740 Euro

50 jaar 2.945.700 Euro

75 jaar 15.987.600 Euro

100jaar 86.771.630 Euro

Begrijpt u nu de exponentiële-explosieve kracht van interesten op interesten op interesten...?

U wil graag een nog drastischer voorbeeld?

Goed.

Had Josef’s zijn zoon Jezus een spaarboekje geopend met één enkele eurocent aan 5% interesten, dan had Jezus vandaag:

0,01x1,051^2000=

23.911.022.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000. Euro

Oeps....hoe zeg je dat met woorden?

Dit leuke cijfertje (...) even omzetten in Goud.

Dat wordt dan meer dan 200 miljard keer onze planeet Aarde.

Dat interest-en-schuldeffect is het achtste wereldwonder! Aldus sprak...Mayer Amschel ROTHSCHILD (1773-1855), stamvader van het huis ROTSCHILD (de steenrijke bankiers, weet u wel)

Op basis van de exponentiële groei binnen het interest-en-schuldsyteem zal, elk economisch systeem dat rond interesten draait, onvermijdelijk eindigen in een CRASH of economische wereldcrisis, en dat zowat om de 60-70 jaar!

1873

1929 TheGreat Depression

2008/2009 The very Great Depression

2011 ..........

www.leap2020.eu

Iedereen die gelooft dat exponentiële groei oneindig kan blijven voortduren, is ofwel een gek, ofwel een econoom. - Kenneth Boulding

En waarom hebben wij, het grootste deel van de wereldbevolking, daar nog nooit iets van gehoord? Heel simpel: omdat slechts 5%, de elite, de allerrijksten, van dit systeem willen blijven profiteren en absoluut geen interesse tonen voor het afschaffen ervan. Waarom zouden ze ook, zij worden er alleen maar veel beter van...

‘Wat hoor ik daar? Geld of interesten? Zeg hela, ik ben niet van plan de rest van mijn leven te moeten gaan werken zoals u doet.’

En wat wij dus op TV te zien krijgen wanneer de groten der aarde weer eens met elkaar aan tafel zitten ... handjesgeschud van illuminati ...

Wat staat er op het dollarbiljet? Novos ordo secolorum .. .vrij vertaald: de nieuwe wereldorde.

‘Ik geloof dat vele deftige en eerlijke beursmakelaars en investeerders die met veel zweet hun geld verdienen meer respect verdienen dan wat ze nu krijgen.’ - Harald Schmidt

‘Bankroof is een daad voor dilettanten. Echte professionelen zullen een bank oprichten.’ - Bertholt Brecht

What the f........will you do?

Transcriptie van « Unser Geldsystem – Ein System mit Verfallsdatum ». Te bekijken op YouTube.

Bronnen:

nl.wikipedia.org/wiki/Wörgl

over het vrijgeldexperiment in de jaren 30 in Wörgl, en betaling met waardebonnen.

nl.wikipedia.org/wiki/Silvio_Gesell

http://www.ecovaproject.org/geldsysteem.htm

Hoe wekt geld? video 1 – video 2

Als we het nu nog niet begrepen hebben!

Christina Lambrecht

Is een vermogensbelasting niet slechts een doekje voor het bloeden?

2011-10-02T12:04:00.003+02:00

“Met een belasting van 5% op de vermogens van de superrijken kan het Britse begrotingstekort opgelost worden en kan er 37 miljard pond geïnvesteerd worden in jobs, woningen en openbare diensten”, merkt Robert Griffiths, partijvoorzitter van de British Communist Party op. “Het bureau voor nationale statistiek schrijft dat de rijkste 10% van de Britse bevolking 44% van de rijkdom in het land bezit. De 50% armste Britten hebben daarentegen nauwelijks 1% van de vermogens. Een zeer gematigde vermogensbelasting van 5 %, laat hen nog altijd met 95% van hun buit in handen.” Zijn besluit: “Gelijk welke partij de verkiezingen wint, de grote strijd ligt voor ons om de openbare diensten, de werkgelegenheid, de lonen te verdedigen en om de terugtrekking te bekomen van Britse troepen uit Afghanistan.” (www.pvda.be)

‘Een paar rijken willen best hun steentje (tijdelijk) bijdragen - Etienne Davignon (België), Liliane Bettencourt (Frankrijk), Warren Buffet (VS) …

Maar, zo schreef Johan Van Overtveldt in Trends een tijd geleden, dit is een rammelend en politiek verdacht manoeuvre: 'de belastingsdruk in België ligt al 60% hoger dan in de VS en ook in Europa liggen we op kop. Tel daarbij de fiscale spitstechnologie die de rijken beter dan wie ook beheersen en de rol van Davignon in de Fortiszaak, dan ga je toch even nadenken over de plotse bezorgdheid van de rijken voor de minderbegoeden.

Ook Roland Duchâtelet (OpenVld Vivant) is tegen deze maatregel (Le Soir-via RTBF.be) "het probleem van dit land is dat van elke waarde die in België wordt gecreëerd de helft in de staatskas verdwijnt. Dat komt omdat er teveel mensen voor de staat werken: dubbel zoveel als voor de industrie. De staat geeft dus steeds meer uit, maakt meer schulden en schuift de factuur door naar de volgende generaties.

Vrijheid kan niet bestaan zonder twee dingen. Je hebt een bestaanszekerheid nodig, een houvast om in al je basisbehoeftes zoals huisvesting en voedsel te voorzien. Die zekerheid geeft je de kans (en de vrijheid) om actief te zijn, om te werken, om te leren, je vrije tijd goed in te vullen. Het wordt dus hoog tijd om het kluwen van uitkeringen, vervangingsinkomens en zware belasting op arbeid te ruilen voor één enkel rechtvaardig systeem: een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen gekoppeld aan een rechtvaardig belastingsysteem.

Belastingen betalen vandaag de sociale zekerheid. Daar wringt alvast het schoentje, want hoe hoger de belastingen, hoe minder economische activiteit en dus ook hoe minder welvaart. De onderlinge solidariteit (sociale zekerheid) staat hierdoor op de helling, dus bedenken onze slimme politici gemakshalve nieuwe belastingen, die ze altijd opnieuw handig weten te verpakken in verblindende, voor de gewone burger onbegrijpelijke uitleg.

Wordt het niet tijd de belastingen op arbeid, op mensen dus, af te schaffen en vooral naar consumptie van niet levensnoodzakelijke producten te verschuiven? Een hogere vorm van BTW? De voordelen van deze slimme belastingshervorming zijn ontelbaar: werken wordt aantrekkelijker; de kloof tussen netto en bruto inkomen wordt kleiner; werken wordt goedkoper want werkgevers zien hun loonkosten dalen en de werkgelegenheid kan stijgen; zwartwerk verdwijnt en meer mensen zullen ondernemen; de overheid kan soepeler en goedkoper aan de slag door een minder complex belastingsstelsel en controles op de inning; we zullen bewuster consumeren en dat is goed voor onze gezondheid en het budget van gezondheidszorg, want een echte slimme belasting zal vooral zwaar belasten op producten die vervuilend en/of ongezond zijn. Ecologisch zit deze slimme belastingshervorming dus ook goed.’ (Uit ‘Vermogen’ van Ecovaproject medewerkster Christina Lambrecht).

De wil van de financiële markten

2011-08-17T15:18:00.001+02:00

Was Griekenland uw vakantiebestemming? Vandaag voelen de Grieken zich beledigd. Niemand vindt het fijn met de vinger gewezen te worden. "In deze tijden kun je wel eens cynisch worden'. (Yvan Van De Cloot, DM 13/08) En dat ben ik dus van plan. Europa pompt 110 miljard euro in het noodlijdende Griekenland. Dat is veel geld. In Griekenland wonen zowat negen miljoen Grieken. Dat is dan 12.000 euro/Griek en een gezin van vier krijgt dus 48.000 Euro. Het kan best wel zijn dat ze dat geld niet zomaar in handen krijgen, vadertje staat zal dat wel innen en herverdelen....of opnieuw in eigen zak steken? Maar intussen is het toch om te knarsetanden dat al die landen die verkeerde begrotingen voorlegden en ons collectief in de maling namen, hopen geld krijgen toegestopt.

In België hoeft (nog) geen Europese tussenkomst voor reddingsoperaties allerhande. Crisis of geen crisis: met de Europese miljardensubsidies die we krijgen bouwen onze burgemeesters hun eigen pyramides (Elio Di Rupo haalt met Europese steun toparchitecten binnen voor bouwwerken in Bergen, lazen we in De Morgen een paar dagen geleden) Er wordt ons nogal wat voorgelogen! België kijkt naar Griekenland en doet alsof haar neus bloedt, maar ziet niet eens dat het zelf aan de rand van de afgrond staat: slechte politici, sjoemelende ambtenaren, zichzelf verrijkende bankiers en topmanagers, multinationals die amper belastingen betalen, groeiend ongenoegen bij de burger, groeiende armoede, werkloosheid ook bij jongere hooggeschoolden, financiële-economische-ecologische en sociale crisis....torenhoge staatsschuld per hoofd per werkende burger, stijgende rentevoeten op die schuld, stijgende begrotingstekorten, wankele banken, onbestaande tot onvoldoende gedekte pensioensfondsen, onzekere toekomst voor onderwijs en gezondheidszorg... Ook België zal met de pet moeten rondgaan. Maar we zullen pas wakker worden als het ECB, of de Europese Commissie, of het IMF ons draconische besparingsmatregelen opleggen, net zoals voor Griekenland. Onze Europese leiders zitten intussen nagelbijtend te hopen dat er niemand zal opstaan om de euro definitief de rug toe te draaien. En lenen dus maar dat geld om te redden wat er nog te redden valt. Of dit een goed idee is? 'Het is alsof je iemand die dronken is nog meer alcohol geeft' (Yvan Van De Cloot). Toch zouden we ons tegen al deze ellende kunnen beschermen door uit het financiële systeem te stappen en te investeren in tastbaar geld en tastbare bedrijven die tastbare diensten leveren. De toekomst is aan zij die de stap zetten, weg van de virtuele economie naar een economie (=huishouden) van echte goederen en echte diensten.

Maar helaas: de politici aanvaarden de wil van de beurs als wet. Het zijn de speculanten die de lakens uitdelen (Emmanuel Vanbrussel dm 13/08) en short-selling is gewoon een internationale beurssport geworden.

Christina Lambrecht

Christina Lambrecht over Europa en de schuldenlast

2011-08-03T22:02:00.001+02:00

Als Europees burger ben ik zeer ontgoocheld! Ontgoocheld over de richting die de Europese Unie neemt sinds ze de akkoorden van Maastricht op 7 februari 1992 tekende. Nieuwe verdragen werden getekend, maar wie van ons weet echt wat er in staat? Wie keurde bijvoorbeeld artikel 123 goed? U? Ik? Wij, de burgers van EU?

Artikel 123 stelt dat de Europese Centrale Bank noch de nationale banken geld mogen uitlenen ten voordele van de staten binnen de Europese Unie.

Dit wil zeggen dat de landen binnen de Europese Unie aangewezen zijn op leningen via private financiële instellingen en dus onderhevig zijn aan interesten, beursschommelingen en speculaties die enkel en alleen de schuldenlast verhogen ten koste van het welzijn van de burger. De torenhoge overheidsschulden raken niet meer afbetaald: het welzijn van de burger ligt in handen van de 'banksters' die het geld dat in omloop moet/zou moeten gebracht worden, volledig in handen hebben en dit in stilzwijgende samenspraak met onze EU vertegenwoordigers die zouden moeten instaan voor het welzijn van de EU-gemeenschap. Het gevolg is wat we elke dag in de kranten lezen, hier in Europa, elders in de VS: private banken en financiële instellingen maken torenhoge winsten die onze regeringen moeten afbetalen via onze belastingen, de overheidsschulden blijven maar groeien en we hebben zelfs geen appeltje voor de dorst meer om aan onze kinderen en kleinkinderen door te geven, laat staan de armoede definitief de wereld uit te helpen.

De Eurozone heeft best haar voordelen, maar deze voordelen wegen niet langer op tegen de vele groeiende nadelen. We zitten in een eenheidssoep en gaan wellicht allemaal samen kopje onder. Voorlopig blijven we rechtstaan met schuldengeld, geld dat dus niet reëel is.

Bekijk eens "Money as debt" (Youtube) en je weet meteen dat mocht iedereen, burgers en staten, zijn schulden terugbetalen, de banken hun boeken en deuren mogen sluiten. Hoe meer schulden hoe beter is de eenvoudige redenering van de grote financiële instellingen die als aasgieren loeren naar het volgende lijk. Mijn oma zaliger rijst de haren ten berge: we leven boven onze stand en lenen, lenen, lenen en plots moet het geld van elders komen of we gaan kopje onder.

Wie geeft aan de unie-staten opnieuw de macht om zelf het nodige geld te creëren (desnoods een alternatief muntsysteem) en in omloop te brengen waarmee het welzijn van de burger, gaande van sociale en maatschappelijke bekommernissen zoals een onvoorwaardelijk basisinkomen (OBI), onderwijs, gezondheidszorg, cultuur, huisvesting, justitie, wetenschappelijk onderzoek, de arbeidsmarkt, openbaar vervoer, energie...kunnen bestendigd, bevorderd en verstevigd worden en we hiervoor niet meer afhankelijk zijn van de grote geldmarkten en hun nefaste invloed op de nationale overheidsschuld. Dit monetair alternatief dat uitsluitend de binnenlandse 'aangelegenheden' zou dienen, zou de Euro kunnen versterken naar buitenlandse activiteiten toe

(handel, internationale financiële markten). De ECB moet de democratische controle herstellen op de Europese financiële markten en werkgelegenheid aanzwengelen in plaats van prioritair de inflatie aan te pakken. Met sterke lidstaten die hun binnenlandse financiële politiek zelf in goede banen leiden, daarbij gesteund door de Europese Unie die ons uit de vuurlinie haalt/houdt van de speculanten op staatspapier (Standard&Poors-Moody's-FitchRatings) gaan we richting win-win operatie voor een sterk Europa waarin zowel rekening wordt gehouden met de burger, de economie en het milieu.

Helaas, vandaag leven we bij de gratie van kredietbeoordelaars (ratings): de score van een ratingbureau geldt als een kwaliteitslabel voor beleggers die willen investeren in een land of een bedrijf. Een beetje zoals Michelinsterren. Pittig detail: de analisten die staatsobligaties volgen hebben dikwijls een loopbaan bij een centrale bank of de overheid op hun CV staan"... (de Morgen 16juli2011: Financiële heersers zonder gezicht)

Christina Lambrecht, 3 augustus, 2011

Basic Income Studies is the first academic journal to focus specifically on basic income and cognate policies

2011-07-11T12:32:00.000+02:00

"Basic Income Studies is the first reviewed journal devoted to basic income and related issues of poverty relief and universal welfare. An exciting venture supported by a major international network of scholars, policymakers and activists, Basic Income Studies is the only forum for scholarly research on this leading edge movement in contemporary social policy.

Articles discuss the design and implementantion of basic income schemes, and adress the theory and practice of universal welfare in clear, non-technical language that engages the wider policy community.

The journal's editors represent the forefront of research in poverty, political theory, welfare reform, ethics, and public finance at institutions such as the University of Montreal, Georgetown Unversity-Qatar, Université Catholique de Louvain, Australian National University, Stockholm University, National University of La Plata, University of York, University of Hamburg, Colombia University, Unversitat de Barcelona, and the Hebrew University of Jeruzalem.

As the community of people working on this issue has been expanding all over the world, incorporating grassroots activists, high profile academics – including several Noble Prize winners in economics – and policymakers, the amount of high quality research on this topic has increased considerably.

In the light of such extensive scholarships on this topic, the need to coordinate research efforts through a journal specifically devoted to basic income and cognate policies became pressing."
http://www.bepress.com/bis/aimsandscope.html

Christina Lambrecht over basisinkomen en het Ecovaproject

2011-07-07T19:26:00.000+02:00

Misschien was het in 2009. Misschien ook wat vroeger. Maar in m'n zoektocht naar alles over het onvoorwaardelijk basisinkomen, ontdekte ik op een dag www.ecovaproject.org. Intussen ben ik zelf medewerkster en vertaal met plezier mee aan de Duitstalige en Franstalige pagina's.

Het basisinkomen interesseert me al tientallen jaren. Ik doorsnuffelde internet en ontdekte dat de interesse voor het basisinkomen groeit, in Europa, in de Wereld.

Vandaag zit ik op planeet Ecova en wil er niet meer weg!! Omdat Ecova een allesomvattende boodschap uitdraagt: I have a dream (Martin Luther King) en We can change (Obama, president van de VS).

Alles in het universum hangt samen (Confucius-551v.c-479 v.c), alles hangt ook samen op deze prachtige blauwe planeet: sociale, maatschappelijke, culturele, economische en ecologische bekommernissen gaan hand in hand met moeder natuur....tenminste zouden hand in hand met haar moeten gaan.

Want Moeder Aarde krijgt het intussen wel heel hard te verduren.

We vertrappelen haar, we plunderen haar, we verkrachten haar, we luisteren te weinig naar het leiden van haar mensenkinderen omdat we allemaal navelstaarders zijn en eerst en vooral aan onszelf denken. En we vergeten intussen gemakshalve dat Moeder Aarde ons, de mens, wellicht zal overleven terwijl het mensenras gewoon zal verdwijnen in de nevelen van de geschiedenis. Een klein stipje, lichtjaren ver in het geheugen van het universum.

Toch vinden we ons zo belangrijk, zo interessant, zo veelbelovend.

De mens die het aandurft om een uur te verspillen, heeft de waarde van het leven nog niet ontdekt.' (Charles Darwin)

En wat doen we vandaag? We verspillen massaal niet enkel de uren, maar vooral alle kansen die het leven ons biedt.

Dus zolang het nog kan, vandaag, meteen, moeten we er het beste van maken en dat is wat het Ecovaproject probeert te doen. Mensen en ideeën samenbrengen, naar de toekomst kijken en het avontuur Mens-Aarde in symbiose laten uitgroeien.

Met de hoop dat het Ecovaproject één van de vele rijke bronnen mag zijn waaraan de mensheid zich kan laven, Christina Lambrecht.

Comment mesurer la prospérité d'un pays, comment mesurer le bien-être de ses citoyens?

2011-07-04T11:45:00.000+02:00

D'abord, c'est quoi le PIB (Produit Intérieur Brut)? Crée après la Seconde Guerre mondiale, cet indicateur additionne la valeur marchande des biens et services (d'une coupe de cheveux à une voiture) vendus pendant un an dans un pays, au budget des services non marchands comme l'enseignement, les soins de santé, la police...

Sa variation d'une année sur l'autre permet de calculer la croissance économique d'un pays. Tout ce qui se vend augmente ainsi le PIB, même...si ces biens diminuent notre bien-être.

Ainsi, en cas d'une marée noire le PIB se portera de mieux en mieux grâce aux dépenses de réparation de dégâts. A l'inverse, tout ce qui n'a pas de prix n'est pas compris dans le PIB: le bénévolat, les activités domestiques… Tout ce qui est donc non marchand n'est pas comptabilisé dans le PIB.

Le PIB reflète donc une époque où le bien-être était assimilé au « posséder beaucoup » et depuis, le PIB mondial a triplé, mais les richesses sont de plus en plus mal partagées!

Toutefois, personne ne veut jeter cet outil trop vite à la poubelle, car il permet de juger de la santé d'une économie et de fixer le montant du revenu minimum ou de minima sociaux. Mais il est temps que le PIB évolue et s'enrichit d'autres indices: la société change, le marché aussi.

Dans ce but, une commission dirigée par le prix Nobel d'économie Joseph Stiglitz a rendu à Nicolas Sarkozy, Président de la France, un rapport en septembre 2009.

But du rapport: calculer la prospérité d'un pays à travers un prisme plus large que celui de la richesse économique.

Mais comment synthétiser des données commerciales, sociales ou environnementales en un chiffre? Depuis vingt ans d'autres indicateurs sont apparus, mais n'ont pas pu s'imposer dans le discours politique et médiatique. Et c'est très simple à comprendre: ces indicateurs nouveaux sont plus compliqués et...aussi moins flatteurs pour nos pays industrialisés, car ils ne mesurent pas le bien-être des habitants d'un pays

L'argent fait-il notre bonheur?

Selon certaines sources, lorsque les hommes aspirent à un meilleur niveau de vie, ils se sentent généralement plus heureux. Le PIB ne serait donc pas un si mauvais indicateur de bien-être...mais, selon d'autres sources, au-delà de 15000$ de PIB par habitant (le PIB de l'Argentine), PIB et satisfaction ne sont plus évidents. La preuve dans tous les pays de l'Union européenne: le PIB augmente, parfois multiplié par deux comme en Allemagne, mais le taux de satisfaction stagne! Alors comment mesurer ce fameux bien-être, forcément subjectif?

Première réponse: le Happy Planet Index, mis au point par le New Economic Foundation, ajoute le degré de satisfaction auto-déclaré à l'empreinte écologique et l'espérance de vie. Important: il ne prend aucune donnée économique. Résultat étrange: le Costa Rica, connu pour sa biodiversité exceptionnelle, se hisse en tête de classement et un pays comme la France ne pointe qu'à la 71e place!

Toutefois, définir « le bonheur brut » reste difficile car à l'inverse de l'éducation ou de la pauvreté, les indices de bonheur ne peuvent aider à la décision politique.

Mais la richesse d'un pays s'évalue aussi à travers ses ressources naturelles. Ainsi, l'empreinte écologique, mise au point par le WWF, comptabilise les besoins des populations en surface de terres cultivées, forêts, océans... Les pays riches en 'engloutissent' bien plus que les pays en développement. Un Américain utilise par exemple 9,6 hectares chaque année à lui seul...et nous? Par contre un habitant du Malawi n'utilise que 0,5 hectare/année....

Bien pratique pour comparer les pays et leurs empreintes écologiques, cette comptabilité écologique est loin d'être parfaite: par exemple, elle ne dit rien sur l'impact des sociétés sur l'eau. Aucun indice ne permet aujourd'hui de compter avec précision les dommages écologiques. Comment par exemple mesurer le coût de l'air pollué ou d'une mer moins poissonneuse?

Certains statisticiens ont tenté de pondérer le PIB avec les facteurs environnementaux et sociaux. Ainsi, l'indice de bien-être économique durable, calculé dans certains pays d'Europe, s'appuie sur la consommation des ménages, à laquelle s'ajoutent le travail domestique et certaines dépenses publiques. Puis les coûts sur l'environnement (pollution sonore, pertes de terres à cause de l'urbanisation...) et certaines dépenses de santé sont retranchés. Les courbes obtenues sont parlantes: au Royaume Uni, alors que le PIB grimpe sans cesse depuis trente ans, cet indice décroît depuis 1973...

Pays le plus riche de la planète, les États-Unis sont régulièrement montrés du doigt à cause des écarts de niveau de vie. Un facteur qui les fait dégringoler dans l'indice de pauvreté humaine (IPH), crée par les Nations Unies. Il se calcule de la proportion de décès avant 60 ans, le pourcentage d'illettrisme, de personnes vivant en dessous d'un seuil de revenus et le pourcentage en chômage de longue durée. Sur 18 pays de l'OCDE, les États-Unis pointent à la 16e place. Sans surprise, le trio de tête est trusté par la Suède, la Norvège et les Pays Bas, connus pour leur justice sociale.

Cet indice permet de refléter la répartition des richesses avec efficacité. Par contre...il ne tient pas compte de l'inégalité de participation des femmes à la vie économique et politique.

Alors, coincée dans les embouteillages après une journée menée tambour battant, vous téléphonez à la baby-sitter pour qu'elle aille chercher les petits à la crèche et vous lui dites que vous seriez en retard (encore une fois) et si elle pouvait déjà donner le bain et ensuite les faire souper et puis les mettre au lit. Encore une journée d'enfer pour vous....mais quelle journée de rêve pour la croissance économique. Les kilomètres roulés matin et soir, la consommation d'essence à cause des bouchons, l'achat des repas surgelés....que du bonheur pour le PIB de votre pays! Votre voiture pollue? Peu importe, le PIB ne tient pas compte des dégâts causés à l'environnement. Le PIB grimpe-grimpe....pendant que votre bien-être dégringole!

Sources:

www.happyplanetindex.org

www.wwf.org

www.ocde.org

Le rapport Stiglitz et beaucoup d'autre liens sur www.ecovaproject.org

www.happyplanetindex.org/explore/global/index.html Ce lien vous offre des cartes géographiques pour mieux situer l'impact positif ou négatif - l'empreinte écologique-le bien-être - de l'être humain sur la planète bleue.

Christina Lambrecht

David Archer: 'CO2 uitstoten is even onetisch als slavernij.'

2011-06-30T15:23:00.000+02:00

Indien je denkt dat de globale opwarming betekent dat de oceanen slechts een beetje zullen stijgen en we het maar een heel klein beetje warmer zullen hebben binnen nu en x-aantal jaren, dan heb je het flink mis! Indien je denkt dat alles ook zomaar terug in de plooi zal vallen van zodra we stoppen met het verbranden van fossiele brandstoffen, dan moet je dringend anders gaan denken!

In The Long Thaw, voorspelt David Archer, een deskundige in verband met de opwarming van de aarde, dat zolang we fossiele brandstoffen blijven gebruiken, we rekening moeten houden met een grotere, veel grotere stijging van de oceanen: tot maar liefst 50 meter!

Door de voorspellingen over globale opwarming voor de komende 100 jaar te vergelijken met de natuurlijke klimaatsveranderingen uit het nabije verleden en zich dan te richten op een toekomst verder dan de wetenschappelijke en politieke horizon van 2100, maakt Archer ons bewust van prangende waarheden die ons te wachten staan: zelfs als we helemaal zouden stoppen met C02 uit te stoten, dan nog zal het decennia duren, misschien zelfs eeuwen, vooraleer de opwarming stilvalt.

Archer toont ons de negatieve gevolgen van slechts enkele eeuwen fossiele brandstof verbruik: dramatische klimaatsveranderingen die duizenden jaren zullen aanhouden.

De uitstoot van CO2 van vandaag zal millennia lang voor problemen zorgen. Voor het eerst is de mens de hoofdrolspeler in het proces van klimaatsverandering. In feite is de globale dooi al ingetreden door ons toedoen.

Hoewel hij vindt dat CO2 uitstoten even onethisch is als de slavernij, is deze deskundige in de opwarming van de aarde en professor geofysica aan de Universiteit van Chicago, ook positief. Volgens Archer is het nog niet te laat om te handelen... Maar dan wordt het wel dringend een globaal samenwerkingsplan op te starten. En hij reikt ook oplossingen aan: ‘we zouden het klimaat kunstmatig kunnen afkoelen door een soort nevel in de stratosfeer te verspreiden, of door CO2 uit de atmosfeer te ontrekken.’

En Archer durft ook heilige huisjes af te breken: ”in de praktijk stoot de gemiddelde Europeaan, of Japanner, maar half zoveel CO2 uit als de gemiddelde Amerikaan. Dat komt door kleinere auto's, kleinere woningen, een andere infrastructuur. Stuur een Amerikaan naar Europa en hij zal ook minder energie verbruiken. Het meest beangstigende scenario voor Amerika is dus dat de wereld zou beslissen dat de CO2 in de atmosfeer moet worden opgekuist. De VS hebben zo'n kwart daarvan uitgestoten. Als ze die rekening moeten betalen, zal dat niet meevallen.”

Archer gelooft ook niet in de instant oplossingen van vandaag: windmolenparken en zonnepanelen bieden volgens hem geen enkele langetermijnvisie. Hij denkt meer aan projecten als vliegende windparken op grote hoogte of zonneparken op de maan.

Fantasie? Het theoretische model van gigantische zonneparken op de maan bestaat al. 'De japanners werken nu al aan vergelijkbare systemen om zonnecellen in een baan rond de aarde te brengen. Die stralen eveneens energie naar de grond. Met dat soort grootschalige projecten zou je de juiste schaal van tientallen terrawatt kunnen halen.'

Maar inderdaad, dat vraagt een wereldwijde samenwerking. Dat is ook waarvoor we staan bij het Ecovaproject: een groen pad naar een toekomst van vrede, vrije tijd en overvloed!

The long Thaw. How humans are changing the next 100.000 years of earth's climate. Princeton, University Press, 2009

bronnen: MO* mondiaal Magazine juli 2011; Google Books / www.ecovaproject.org

Christina Lambrecht, 30 juni, 2011

Leslie Whitcomb’s review of the ECOVAproject transformational economic ecology.

2011-06-28T16:15:00.003+02:00

The core of the Ecovaproject is to address the fact that our current economic system needs ecological and human oppression to remain consistent in order to support key profit generating dynamics. The answer to this, as elucidated on the ecovaproject site, is to create a monetary value system based on real values of core labor needed to enable daily life function, ecological impact costs of human development and adequate baselines of global human needs for safety, food and shelter.
One of my favorite quotes from his site is, "A money system made by people can be changed by people." Money and economic dynamics pervade my own daily life - especially in regards to my childrens' needs for food and shelter, to such an extent. That I tend to live and breathe a relationship to my economic system that makes me feel like the current system is as permanent as a mountain range or a river's flow.

The Ecovaproject site upends my psychological and ecopsychological attachment to our current monetary policy. It inspires me to listen more closely to the sensory wisdom Earth sends me through eco cues whenever I walk outside or act as a consumer. These cues never fail to remind me that my lifestyle is indeed enslaving the children who work for overseas manufacturers, and is indeed depleting Earth's resources far past Earth's capacity to replenish. I often feel disempowered in the face of the complexity of this issue however. And Rafael has clarified this complexity for me in a way that allows me to take more definite action to change my behavior.

Ecovaproject author Rafael Staelens states: "A system made by people can of course be changed or adapted by people. It goes without saying that it should be rather useless to change the money system if not for a very good reason. And it is logical that the urge to change the system would not be a top-priority in a sustainable global economy respecting the natural ability of the ecosystem and giving the whole world population access to a decent life, instead of over and over again protecting and reinforcing the privileges of the rich and powerful elite on the back of the large majority of people and at the cost of the planetary environment. To tackle the large social, ecological and economic problems with which the current money system and the interest-expansion economy have burdened the whole world and to secure our common future, a system adaptation is urgently required."

This is transformative thinking in an area of our society that is often taken profoundly for granted as destructive, but unchangeable. Rafael's site does not stop at creating a transformative relationship to economy and the ecologies of economy, however. His site gives detailed, specific information about the steps we can all take to create a global economy that ends poverty, cares for the Earth and creates a daily life in which there is time to manifest human potential.

Rafael's site creates dynamic change as well by partnering with and networking with other global projects and actions regarding the changes he encourages and elucidates. Further, chapters on this site address the world food supply, examples of green revolution business models, and an alternate system of monetary exchange that is not based on credit and debt.

I am liberated by reading the Ecovaproject site. And inspired to continue greening my own life while helping the Earth's impoverished peoples and the Earth's exploited resources to be attended to in their suffering. Thank you, Rafael - for a life's work that is a gift to others.
Leslie Whitcomb, Multicultural Counseling Psychologist; Principle Educator and Facilitator at Eco Fluency = Eco Resilience, Monterey, California – June 25, 2011

Men like gods: Can universes be created in a lab? Another astounding comparison between ancient heritage and modern science.

2011-06-20T15:57:00.000+02:00

‘The discovery that it might be possible to make a universe in the laboratory could have profound implications for the origin of our own Univers.’ Marcus Chown

"The most incomprehensible thing about the universe is that it is comprehensible." Albert Einstein

The Puranas (meaning ‘of ancient times’ in Sanskrit) are important Hindu texts containing narratives of the history of the universe and discriptions of Hindu cosmology. According to the Puranas, “the universe is created, destroyed, and re-created in an eternally repetitive series of cycles.” (…) “Space and time are considered to be maya (illusion). What looks like 100 years in the cosmos of Brahma could be thousands of years in other worlds, millions of years in some other worlds,” etc… Brahma represents the creator but is not necessarily regarded as ‘God’ in Hinduism. Source

Buddhists see the universe as something in a flux, without an ultimate beginning or a final end, “passing in and out of existence, parallel to an infinite number of other universes doing the same thing.” Source

Taoism teaches about a sequence beginning with Tao (meaning ‘way’, ‘path’) that gave birth to unity, “Unity gave birth to duality, Duality gave birth to trinity, Trinity gave birth to the myriad creatures.” Source

And the Rigveda, one of the main canonical texts of Hinduism, takes an agnosctic view: "Neither being (sat) nor non-being was as yet. What was concealed? And where? And in whose protection?…Who really knows? Who can declare it? Whence was it born, and whence came this creation? The devas were born later than this world's creation, so who knows from where it came into existence? None can know from where creation has arisen, and whether he has or has not produced it. He who surveys it in the highest heavens, he alone knows-or perhaps does not know." (Rig Veda 10. 129)

Though according to British astronomer and cosmologist Edward Harrison (1919 – 2007), who spent much of his career at the University of Massachusetts and the University of Arizona, our universe may have been created by intelligent beings living in another universe.

“We are beginning to see how universes can be created,' Professor Harrison says. 'A small amount of matter - roughly 10 kg - at very high energy is forged into a black hole. Under the correct conditions, the interior of the black hole inflates into a new universe that endures for billions of years and contains billions of galaxies.”

‘At most, he argues, human intelligence is only one million years old.’ “If we can already see how in principle universes can be created, then surely our descendants in the far future will have the knowledge and technology to design and create them.” Source: Hawkes, Nigel; "Aliens May Have Created Universe, Says US Scientist," London Times, August 21, 1995.

In ‘Children of an Alien God’ scientist and journalist Marcus Chown writes that Edward Harrison “came to this astonishing conclusion after attempting to explain one of the great puzzles of science: why the ‘fundamental constants’ of nature appear to be ‘fine-tuned’ for the emergence of life. A good example, he says, is the gravitational constant, which governs the strength of gravity. "If it were slightly smaller, stars like the sun would not shine," says Harrison. "However, if it were slightly stronger, stars would burn their fuel and go out before there was time for biological evolution on any planets. Conventional physics completely fails to explain this example of fine-tuning or many others," says Harrison. "However, it is possible to explain them if the universe has actually been designed at a fundamental level for the benefit of life." Source

To explore why the critical proportions of our universe such as the strength of gravity, the charge on the electron and the speed of light are so precisely adjusted as to permit the existence of life, Harrison proposes three approaches:

1. Our Universe was designed specifically for life by a God-Creator. "The drawback of this explanation, unfortunately, is that it terminates all further scientific enquiry," says Harrison.

2. “If the universe were constructed any other way, we wouldn't be here to ask such silly, anthropomorphic questions! Some find this "anthropic principle" to be no answer at all.

3. Our universe was actually created and its properties fine-tuned by non-supernatural entities of superior intelligence living in another universe. [These beings apparently get a kick out of manufacturing other universes, or perhaps it's a religious imperative for them!]” Source: William R. Corliss, www.science-frontiers.com

The idea of a ‘multiverse’ with an overwhelming majority of universes, not having ‘the very special conditions needed for the birth of galaxies, stars, planets and so on,’ is found unappealing by Harrison. "The multiverse idea requires the existence of countless uninteresting and lifeless universes. To me, this is waste on a truly cosmic scale," he says.

Marcus Chown further explains Harrisons’ vision in ‘Was the Universe created by Angels?’:

"If Harrison is right, then the origin of our Universe is no longer such a mystery. It was created by super-intelligent beings living in another universe entirely!’ (…)

If conscious life in parent universes engineers, or "programs", the variations, then what is happening is more like genetic engineering. According to Harrison, it should more accurately be called "self-directed selection".’

‘If Harrison is on the right track about the natural selection of universes by intelligent life--or even the self-directed selection of universes by intelligent life--then the mystery of why the Universe appears designed for the benefit of life has a deceptively straightforward solution. It appears designed for life because, at a fundamental level, it was designed for life. (…)

"Intelligent life takes over the business of making universes," says Harrison. "Consequently, the creation of the universe drops out of the religious sphere and becomes a subject amenable to scientific investigation."’

But then, is it ‘actually possible for a sufficiently advanced civilization to engineer a new universe. Surely, this is pure science fiction? Bizarre as it seems, it is not. For more than a decade now, physicists have known--in principle if not in practice--how to trigger the birth of a new universe. The recipe was discovered independently by the Russian physicist Alexei Starobinsky in 1979 and the American physicist Alan Guth in 1981.’ (…) "The important thing is that if beings of our limited intelligence can dream up wild, yet seemingly plausible, schemes for making universes, then beings of much higher intelligence might know theoretically and technically exactly how to do it." Source and full text: www.marcuschown.com

Rafael Staelens, June 20, 2011

Wereldreiziger Jack Janssen blogt vanuit Panama: Avontuur met een doel

2011-06-19T23:35:00.002+02:00

Al een paar dagen staan er hier twee campers en een personen auto met allerlei reclame erop. Nieuwsgierig als ik ben heb ik even op hun website gekeken (www.zero-emission.com.br). Een mooi avontuur om aandacht te vragen voor een goede zaak. De campers en auto zijn volledig electrisch aangedreven. Geen vervuiling en ook nog aandacht vragen voor groene stroom. Een waar avontuur met een missie.

Velen weten dat het anders moet. En door zulke initiatieven worden we erop gewezen dat het ook anders kan. Mijn bijdrage aan wereldwijde bewustzijnsverandering is niet meer dan dat ik dit soort initiatieven onder de aandacht kan brengen. En toch hoop ik hiermee mijn eigen kleine bijdrage te kunnen leveren. Ik hoop dat ik jullie, lezers van mijn weblog aan het denken kan zetten. Al is het maar heel even. Een zaadje planten voor een bewustzijnsverandering is voor mij al genoeg. Meer ambities heb ik op dit moment niet :-)

Jack Janssen, Panama, 19 juni 2011
Bron: http://www.sailingsjaakie.com/mijn-blog/2011/06/avontuur-met-een-doel.html

Le bénévolat

2011-06-19T23:27:00.000+02:00

2011. Année européenne du volontariat.

Les 'volontaires' ne portent pas de casquette, ni de badge estampillé avec 'je suis volontaire'. On ne s'en rend pas vraiment compte, mais les volontaires sont partout!. Du pouvoir organisateur d'une école à un comité de quartier, en passant par l'accompagnement de résidents en maison de repos ou en hôpital, ils sont là, bon pied, bon œil!

Pourtant, ils rendent des services à chacun entre nous, très souvent de manière anonyme, mais ô combien essentielle!

Le temps est donc venu de mettre à l'honneur le volontariat et de mettre en valeur tout ce petit monde qui travaille, qui est actif,qui aide, qui crée des valeurs non-marchandes et n'est donc pas pris en compte dans la course folle du sacré PIB de la croissance économique, mais qui apporte un petit plus non négligeable à notre vie associative, privée, publique ou tout simplement à notre bien-être.

'ce n'est pas parce qu'on ne produit pas de valeur marchande, qu'on ne compte pas dans la société' (Jean-Michel Javaux, co-président d'Ecolo- Télémoustique du 10/06/2009)

Et pourtant, le bénévolat demande un investissement personnel en temps et énergie.

Time is money.

Là où la plus part d'entre nous obtient un salaire pour le travail qu'il effectue, que ce soit en tant que travailleur ou employé, les bénévoles s'investissent de tout cœur, par principe ou pour des raisons personnelles, dans des activités non-lucratives et non-marchandes.

Grâce au bénévolat, un maillage et une mise en réseaux garantissent une proximité avec les gens auxquels les volontaires viennent en aide. Parfois, ces réseaux permettent de réagir en cas de catastrophes majeures, mais bien souvent il s'agit d'urgences, de dépannages, d'aides quotidiennes. Le volontariat doit être neutre, impartial et indépendant.

Il va de soi que, sur le terrain, il existe une diversité considérable d'activités bénévoles, qui diffèrent par leur nature, leur intensité et leur fréquence: l'un fait du bénévolat tout au long de sa vie, l'autre de manière plus occasionnelle, l'un y consacre tout son temps, l'autre quelques jours par an. Et les organisations qui accueillent les volontaires sont tout aussi de taille très variable (La Croix Rouge, Greenpeace, le WWF, Amnesty International pour ne citer que quelques organisations mondialement connues).

Aujourd'hui, sur www.quefaire.be , 40.000 jobs dans le bénévolat sont annoncés, allant d'un bénévole-comptable pour une asbl, d'un bénévole pour un chantier écologique; cherchant une monitrice (ou moniteur) bénévole pour un stage d'été ou un chauffeur bénévole d'une camionnette pour une asbl qui s'occupe d'enfants handicapés, mais aussi une standardiste bénévole pour une petite radio locale ou un(e) informaticien(ne) pour un lieu de rencontre cyberspace publique, ainsi que des bénévoles en soins palliatifs...

Public, privé… les volontaires sont partout et parmi nous. Heureusement!

Toutefois, comment défrayer un bénévole sans que cette activité ne lui soit coûteux? Et à l'inverse, ne faut-il pas chasser les « faux » bénévoles mais vrais prestataires de services pour associations?

Le volontaire est quelqu'un qui exerce une activité dans une organisation, sans rétribution, ni obligation, au profit d'autres personnes ou de la collectivité, en dehors du contexte normal de travail (Loi du 3/7/2005)

La Belgique est donc dotée d'un cadre législatif et réglementaire pour le bénévolat, obligatoire depuis le 1/8/2006.

Comme souvent....

Bénévolat et législation sont comme chien et chat...Beaucoup de bénévoles, passionnés pour la plupart (quand on aime on ne compte pas) froncent les sourcils dès qu'on parle d'un cadre légal.

Cependant il y avait aussi une très forte demande de clarification afin de supprimer un certain flou artistique et de s'atteler à améliorer la protection du bénévole.

(source : www.scribd.com/doc/9897533/La-Loi-sur-le-volontariat-en-Belgique-Octobre-2008 )

Mais n'est-il pas temps de changer d'orientation et de créer un cadre légal pour tout le travail informel effectué par grand nombre de gens, non seulement dans le volontariat?

« dans la société actuelle (et de demain), le travail formel se fait de plus en plus rare. Le nombre de personnes qui effectue une activité non rémunérée est (sera) grandissant et sa contribution à la société est (sera) de plus en plus importante. Donc, non seulement, ce n'est pas intelligent, mais c'est aussi très coûteux de vouloir persévérer dans le système de travail formel actuel (...) il est urgent d'encadrer légalement le travail informel et de l'intégrer en tant qu'activité reconnue, égale à toute autre activité économique » (source www.ecovaproject.org/prosommateurs-revenu-de-base.htm)

Selon une étude de la Fédération Internationale des Ouvriers Sidérurgiques (International Metalworkers Federation-Genève) nous évoluons vers une situation dans laquelle d'ici trente ans, la totalité de la production économique mondiale ne demandera plus que 2% du main d'œuvre actuelle.

D'ici trente ans....2041...

En attendant rions un peu avec Gerard Foucher : video

aussi www.facebook.com/gerardfoucher

Christina Lambrecht

Een geluksgericht groeimodel

2011-06-10T21:51:00.000+02:00

Vandaag in mijn krant. De mooie column van Thomas Friedman. Moeder Natuur spreekt: de aarde is vol. We hebben een groeimodel nodig dat erop gericht is mensen meer tijd te geven om van het leven te genieten, maar met minder spullen. (citaat van Paul Gilding)

En ja, het wordt tijd dat we met z'n allen leren onthaasten om meer van de natuur te genieten en onze kinderen te zien opgroeien in een wereld van warmte en liefde.

De wereld waarin we nu leven wordt alsmaar onwerkelijker: prestatiegerichtheid en grabbelen wat er te grabbelen valt, een ratrace naar altijd meer in een economisch model dat alle reserves aantast, zowel de menselijke als de ecologische. Maar net zoals Paul Gilding ben ik een eco-optimist. Natuurlijk maak ik me zorgen over de toestand van de aarde, de kloof tussen arm en rijk. Maar niet de problemen staan centraal in mijn zorgen, wel de oplossingen die in een nieuw transitiemodel naar sociale rechtvaardigheid, economische stabiliteit en ecologische duurzaamheid leiden.

En er bestaan heel wat reële oplossingen voor de complexe vraagstukken van vandaag. Het vraagt wel enige inspanning: we moeten onze eigen achtertuin willen verlaten en begane paden durven loslaten.

Levenscomfort, rechtvaardigheid, ecologische duurzaamheid en zinvolle werkgelegenheid dienen hand in hand te gaan om een geluksgericht model te kunnen bereiken. Het Bruto Nationaal Geluk (BNG). Een andere benadering van het bestaande economische groeimodel (BNP), waarin niet enkel met economische groei, maar ook met het welzijn van de burger rekening wordt gehouden. De instrumenten om dit te bereiken bestaan!

Helaas, onze politieke beleidsmakers blijven hardnekkig vasthouden aan werk, koopkracht en economische groei en blijven potdoof voor de vele opportuniteiten die zich aanbieden om het anders te gaan doen. Bang als ze zijn afgestraft te worden bij volgende verkiezingen: door vakbonden en hun achterban, door kiezers die hun verworven voordeeltjes niet willen lossen en liever in ontkenning in hun zetel voor hun TV naar de rampen, die zich elders in de wereld voordoen, kijken.

Eén van de instrumenten om een geluksgericht groeimodel te verwezenlijken is het burger-of basisinkomen. Een gegarandeerd, onvoorwaardelijk inkomen voor iedereen. Dit idee groeit intussen overal ter wereld. Brazilië en Buthan deden al de stap, Europese landen als Duitsland, Frankrijk, Italië, Zwitserland, Oostenrijk overwegen openlijk dit model op hun politieke agenda te zetten. Ook in de Verenigde Staten wordt er druk geijverd voor een Basic Income.

Onze politici discuteren intussen liever over pensioensleeftijden, belastingen, ministerpostjes, communautaire luxeprobleempjes, budgettaire welles en nietes ... iedereen zijn eigen groot gelijk et après nous le déluge.

Paul Gilding schrijft in zijn boek The Great disruption. Why the Climate Crisis will bring on the end of shopping and the Birth of a new world: We stevenen af op een door de crisis bepaalde keuze.

Laat ons hopen dat diegenen die nog niet willen of durven meestappen in een geluksgericht groeimodel eindelijk wakker worden en beseffen dat de grens bereikt is en dat we, willen we een betere en duurzame wereld nalaten aan onze kinderen en kleinkinderen, alle krachten moeten bundelen om het consumentgerichte model te verlaten.

Lees meer: Moeder Natuur spreekt: de aarde is vol. (column van Thomas Friedman in de Morgen 10/06/11 - oorspronkelijke column: The New York Times)

Paul Gilding, auteur van The Great Disruption, is een Australische milieu-activist en ondernemer

Christina Lambrecht

Wereldreiziger Jack Janssen blogt vanuit Panama over het Ecovaproject

2011-06-09T11:45:00.000+02:00

Dit is geen Belgen mop

Er zitten hier regelmatig groepjes Nederlanders en Belgen aan de bar in de Balboa Yacht club. Er werken hier een paar Belgische baggerbedrijven aan het kanaal. De bemanning en de staf van de baggerschepen komt hier 's avonds na het werk graag een pilsje drinken. Ik vind het leuk om een praatje met ze te maken. Vaak gaat het over hun werk aan boord en over mijn zeilreis.

Met Yves Peeters heb ik echter al een paar keer over iets heel anders gesproken. Yves is naast zijn werk als superintendent bij één van de baggerbedrijven ook nauw betrokken bij het Ecovaproject. Ik kom niet verder dan de conclusie dat we er mondiaal, op economisch, sociaal en ecologisch gebied een puinhoop van maken. Ik ben er van overtuigd dat er iets moet veranderen in ons denken en handelen op deze gebieden. Maar wat en hoe er verandert moet worden weet ik absoluut niet. Het Ecovaproject is een initiatief dat niet alleen concludeert dat er iets moet veranderen maar ook mogelijke oplossingen aandraagt. Het Ecovaproject is in mijn ogen een fantastisch initiatief dat op positieve wijze kan bijdragen aan een hoog nodige bewustzijnsverandering.

Ik wil het project dan ook van harte steunen door in de rechter kolom van deze pagina een link naar hun website op te nemen.

Jack Janssen, Panama, 3 juni 2011

Jack’s blog: www.sailingsjaakie.com

Life creation: what do the Sumerian clay tablets and the pre-Columbian Codices have in common with MIT professor of Robotics Rodney Brooks and geneticist Craig Venter?

2011-05-31T21:06:00.004+02:00

‘Historians can’t begin to plausibly explain how Sumerians were transformed from Stone Age farmers to extremely sophisticated city dwellers in a matter of only a few hundred years around 5,000 years ago.’ – Lloyd Pye

Some 4.000 years ago, that’s almost 2.000 years before the oldest extant manuscript of the biblical Book of Genesis, Sumerians wrote in clay tablets that “superior beings from beyond earth lived among them as their lords and masters, and in far earlier times actually created humans ‘in their own image, after their own likeness’ in a ‘house of fashioning’ (a genetic laboratory?) where also were created all of the known domesticated plants and animals ‘to give the gods their ease,’” writes American researcher and psychologist Lloyd Pye. (source)

We have a traditional heritage that is very rich in creation stories and myths. And maybe one of the most astounding series of documents to discover are the pre-Columbian codices (depicted manuscripts). These codices indicate that the ancient Meso-American Indians possessed genetic and biological awareness, including DNA-related information “at least 750 years before the acquisition of similar knowledge by modern civilization,” says speleologist Maciej Kuczyriski. (source)

The illustrations depict cells with the nucleus, the cell division, the cell cytoplasm with mitochondria, strands of DNA containing the genetic record composed of the so called triplet codons, the arrangement of the genetic code, the cellular nature of all life, the relationship of genotype and phenotype, schemes of cells and chromosomes transforming into animal and human shapes, DNA’s essential property of self replication, the ‘migration’ of chromosomes to progeny cells, protein synthesis, the double helix DNA structure, the notion that the number of chromosomes in the cell is strictly defined and that there are specific characteristics for each species, etc … (source) Pure abracadabra for many of us, even now in this age of genetics, so where did the ancient Indians get this information from?

The Popol Vuh of the Maya, first written in the 16^th century, is said to be a collection of Mayan beliefs and legends that had been passed down orally through the centuries, though could have been influenced by Christian ideas as well. The Popol Vuh creation myth states that mankind has been created to be a ‘servant’ of the ‘gods’. And it contains also the following surprising text fragment: “And this is why monkeys look like humans. They are what is left of what came before, an experiment in human design.”

Researcher Lloyd Pye claims that early hominids could not have been the ancestors of modern humans. He points at the immense physical gap between humans and every other ‘higher’ primate: "In 1911, then-famous British anthropologist, Sir Arthur Keith, quantized all of the anatomical characteristics that set a species of ape apart from the others. He found that gorillas had 75 unique physiological attributes; chimpanzees, 109; orangutans, 113; gibbons, 116; and humans, 312. Thus, humans have an array of traits that are three times more distinctive than higher primates. This is surprising because evolutionists so loudly trumpet that humans and chimps share 98% the same DNA. First up: the chromosome count. All higher primates have 48 but humans have “only” 46. How could that happen? How could two entire chromosomes—a significant chunk of the 20,000 or so genes humans are now known to possess—be lost, yet somehow we end up three times as different physiologically as our ape relatives and a light year different in intellectual capacity? Better yet, how were they lost? Where did they go? (…)Those two “missing” chromosomes are not missing! It turns out the 2^nd and 3^rd chromosomes in all higher primates have miraculously been fused together in humans to make one long chromosome that still contains all of the higher primate’s DNA. That fact is remarkable enough. However, it borders on miraculous when we discover that by more sleight-of-hand by nature, certain areas on key human chromosomes have been flipped—literally cut loose in certain places, turned on end, and then reinserted and re-fused into the chromosomes to make them whole again.” (source)

In addition to this: Professor and theoretical biologist Charlotte Hemelrijk (University of Groningen, The Netherlands) who focuses part of her research on social systems of primates, states that “'primates are intelligent, but their intelligence is overestimated. The social behavior of primates is explained on the basis of cognitive considerations by primates that are too sophisticated.” Source: www.sciencedaily.com/, January 7, 2010

Based on his research, Lloyd Pye developed a new ‘Intervention’ theorie, ‘muscling in on evolution, creation and intelligent design. “We humans are not now, and never have been, alone. Period. Intervention says that human beings and all domesticated plants and animals are the result of genetic engineering by off-world beings of some kind,” Pye concludes. Source: Lloyd Pye, 2007: Intervention: The New Theory Muscling In On Evolution, Creation And Intelligent Design.

On March 24, 1930, The Pitssburgh Press headlined: ‘Discovery points to life creation in laboratory.’ Here’s a fragment of the article: "Science’s fondest dream – the synthetic creation of life in the laboratory – may soon be realized, due to a chance discovery by a University of California professor. Artificial bacteria closely resembling live cells, and which may assume the properties of living organisms under certain conditions, have been discovered in the scientific laboratory. A tiny piece of seaweed from the far-off Japanese coast may hold the key to the mystery of the origin of life on earth. The discovery was made by Dr. Charles B. Lipman, dean of the Graduate School at California, and professor of plant physiology, while making bacteriological studies of ancient rocks. (…) “It may be that we are dealing with facts which can be easily confirmed by anyone,” Dr. Lipman commented. “It is fascinating, however, and irresistible to speculate as to whether these artificial bacilli may, under the proper environmental conditions, take on properties of living cells. I am investigating this possibility.” Source

In ‘The Cell Hijackers’, Technology Review, June 2004, p. 31, MIT Professor of Robotics, Rodney Brooks held out a prospect of the dawning age of living systems design, saying: “Whereas now we grow a tree, cut it down, and build a table, in fifty years we might simply grow a table. As more engineers work on biological systems, our industrial infrastructure will be transformed. Fifty years ago it was based on coal and steel. Now it is based on silicon and information. Fifty years from now it will be based on living systems. Sort of like a new agricultural age, only of a radically different kind.”

On May 20, 2010, U.S. geneticist Craig Venter and his team announced to “have built the genome of a bacterium from scratch and incorporated it into a cell to make what they call the world's first synthetic life form.” This ground-breaking development “paves the way for designer organisms that are built rather than evolved.” Pioneering U.S. geneticist Craig Venter says “the achievement heralds the dawn of a new era in which new life is made to benefit humanity, starting with bacteria that churn out biofuels, soak up carbon dioxide from the atmosphere and even manufacture vaccines.” However critics, “including some religious groups, condemned the work, with one organization warning that artificial organisms could escape into the wild and cause environmental havoc or be turned into biological weapons. Others said Venter was playing God.” Source: The Guardian, May 20, 2010

So alien intervention, who knows … But one thing’s for sure: Charles B. Lipman, Rodney Brooks, Craig Venter and their colleagues are no aliens at all!

Just one more example to make my point. The Bhagavatam (Bhagavata Purana, India), a Manuscript from the Prehistoric Past, describes aeronautics and spacecraft engineering in ancient times. Some excerpts: “In this book are described in eight pregnant and captivating chapters, the arts of manufacturing various types of airplanes of smooth and comfortable travel in the sky, as a unifying force for the universe, contributive to the well-being of mankind, that can go by its own force like a bird on earth, or water, or in the air. That which can travel in the sky, from place to place, land to land, or globe to globe, is called ‘Vimana’ by scientists in aeronautics. The secret (technology) of constructing airplanes, which will not break, which cannot be cut, will not catch fire and cannot be destroyed. The secret of making planes motionless. The secrets of hearing enemy planes. The secret of receiving photographs of the interior of enemy planes. The secret of ascertaining the direction of enemy planes approach. The secret of making persons in enemy planes lose consciousness. The secret of destroying enemy planes. Just as our body, if complete in all its limbs, can achieve all things, so an aeroplane should be complete in all its parts in order to be effective. Commencing from the photographing mirror underneath, an airplane should have thirty-one parts. The pilot should be provided with different materials of clothing according to differences in seasons, as prescribed by Agnimitra. (…) Metals suitable for airplanes, light and heat-absorbing, are of sixteen kinds according to Shownaka.”

It very much looks like our ‘modern’, high tech civilization is mainly about reinventing hot water!

Rafael Staelens, May 31, 2011

More info at http://www.ecovaproject.org/human-puzzle-heritage-nature-science.htm

Science demonstrates that the Vedas were right: The world we perceive is ‘maya’: “Sensory perception is a figment of your imagination.”

2011-05-28T00:10:00.001+02:00

The sacred texts from ancient India such as the Vedas have introduced some great insights in the nature of life that we’re now about to fully understand from a scientific point of view. One of these insights is what the Vedas (- meaning ‘knowledge’ in Sanskrit -) describe as ‘maya’. Maya is derived from the Sanskrit roots ‘ma’ (‘not’) and ‘ya’ (‘that’). It is what veils ‘Brahman’: the infinity of pure being and pure consciousness. Maya is in fact what causes us to experience our physical and mental reality, our material world and the phenomenal universe the way we do. This is about our all senses involved perception of ‘reality’. And this 'reality' appears to be nothing more than a perception that is conditioned and limited by the capacities of our sensory system. That’s why the Vedic tradition teaches about Maya as being ‘not that’, an illusion.

'The world around you does exist - the underlying foundations of this physical reality are simple once known - just space and its wave motions. The complications come from our mind, that our senses deceive us into seeing solid separate bodies when in fact there is nothing but waves in space,’ says Australian philosopher Geoff Haselhurst.

And astrophysicist Bernard Haisch wonders: ‘Is matter an illusion? Is the universe floating on a vast sea of light, whose invisible power provides the resistance that gives to matter its feeling of solidity?’

According to Hindoe tradition, ‘maya’ is a changeable condition. For comparison: the Popol Vuh, containing the creation myth of the Mesoamerican Quiché Maya Indians, narrates how the Creators reduced the level of abilities and intelligence of human beings: “They were endowed with intelligence; they saw and instantly they could see far, they succeeded in seeing, they succeeded in knowing all that there is in the world. When they looked, instantly they saw all around them, and they contemplated in turn the arch of heaven and the round face of the earth. But the Creator and the Maker did not hear this with pleasure. ‘It is not well that our creatures, our works say they know all, the large and the small,' they said. 'What shall we do with them now? Let their sight reach only to that which is near; let them see only a little of the face of the earth! It is not well what they say. Perchance, are they not by nature simple creatures of our making? Must they also be gods?’ Then the Heart of Heaven blew mist into their eyes, which clouded their sight as when a mirror is breathed upon. Their eyes were covered and they could see only what was close, only that was clear to them. In this way the wisdom and all the knowledge of the four men were destroyed.”

Ron Rensink, associate professor at the Department of Psychology, University of British Colombia in Vancouver, Canada, says: “What you’re experiencing is largely the product of what’s inside your head. It is informed by what comes in through your eyes, but is not directly reflecting it.” In a New Scientist series, ‘The grand delusion: Why nothing is as it seems’, Graham Lawton writes: “Your senses are your windows on the world, and you probably think they do a fair job at capturing an accurate depiction of reality. Don't kid yourself. Sensory perception - especially vision - is a figment of your imagination.” Our eyes make, for instance, about 3 times a second so-called saccades, rapid jerky eye movements which occur when the eyes fix on one point after another in the visual field. “With each fixation your visual system grabs a bite of high-resolution detail which it somehow weaves together to create an illusion of completeness.” And that’s just remarkable because “during saccades themselves, you are effectively blind. Your eyes don't stop transmitting information as they lurch from one fixation to the next, but for about 100 milliseconds your brain is not processing it. (…) Given that you perform approximately 150,000 saccades every day, that means your visual system is 'offline' for a total of about 4 hours during each waking day even without blinking. Yet you don't notice anything amiss. Exactly how your brain weaves such fragmentary information into the smooth technicolor movie that we experience as reality remains a mystery,” Lawton writes. According to Ron Rensink we essentially experience “the brain’s best guess about what is happening now.” Source: newscientist.com, The Grand Delusion Special, May 16 – 19, 2011

Rafael Staelens, May 27, 2011

More info at http://www.ecovaproject.org/human-puzzle-heritage-nature-science.htm

Sustainable biochar - Rediscovery of a 2.500 year-old Indian practice to convert biomass into a soil enhancer that can hold carbon, boost food security and discourage deforestation.

2011-05-25T21:38:00.012+02:00

In 1542, Spanish conquistador Francisco de Orellana was the first European to discover an advanced Pre-Columbian civilization while exploring the Amazon Basin. Along the Rio Negro, Orellana and his expedition found a network of farms, villages and huge walled cities, indicating there must have been connections with a very productive system of intensive agriculture.

But when we consider that the Amazon Rainforest soil is unsuited to farming and that even modern agriculture techniques have failed to sustainably generate significant food from it, then we might wonder how these indigenous people did manage that. Orellana’s accounts report that the Amazonians used fire to clear their fields.

More recent research has learned that as much as 10% of the Amazon Basin is covered in ‘terra preta’, a type of very dark and fertile anthropogenic soil. And terra preta, literally meaning ‘black earth’ in Portuguese, is rich indeed in charcoal, which is incompletely burnt wood.

Terra preta soils were created by South American Indians starting from 450 BC. One of the remarkable things is that even thousands of years after its creation these man-made soils seem to regenerate itself at the rate of 1 centimeter (0.4 inch) per year. That’s why local farmers in the Brazilian Amazon basin seek this ‘black earth’ for use and for sale as valuable compost.

Terra preta soils show high quantities of nutrients and have a better retention of organic matter and water. And besides these fertility improving qualities, there is another and at present equally important benefit involved. Terra preta’s potential as a tool for carbon sequestration is just phenomenal. Not only can turning unimproved soil into terra preta store away more carbon than growing a tropical forest from schratch on the same area, scientists even estimate that an efficient application of new terra preta schemes could store up more tonnes of carbon a year than is emitted by all today’s fossil-fuel use.

One of the pioneering researchers in this field was the Dutch soil scientist Wim Sombroek. Just before his death in 2003, he assembled specific soil scientists, challenging them to develop what he called ‘terra preta nova’, a new and sustaining equivalent of the ancient biochar enhanced ‘indian black earth’. Biochar is a charcoal-like substance, created by pyrolysis (low-oxygen combustion) of biomass.

Ancient terra preta sites were also found in Ecuador, Peru, Guyana, Benin, Liberia, The South African savannas and Roman Britain.

Rafael Staelens, May 25, 2011

More info at http://www.ecovaproject.org/human-puzzle-heritage-nature-science.htm

Bonheur Brut ou le modèle allemand?

2011-05-13T18:40:00.004+02:00

Depuis quelques temps, on nous casse les pieds ...avec le modèle allemand.

L'économie allemande serait l'exemple à suivre. Soit on s'aligne sur ce modèle, soit

notre petit pays deviendra un pays PIGS, à l'image du Portugal, de l'Irlande, de la Grèce et de l'Espagne. Déjà les spéculateurs nous guettent et les rating-offices nous visent.

Mais ce modèle allemand, qu'a-t-il de si glorieux??

Dans le carnet du Wirtschaftswunder allemand (miracle économique) se trouvent des formules magiques telles que travailler plus longtemps (en heures et en années), être plus compétitif, diminuer la dette publique, accepter des salaires calculés vers le bas...et surtout se taire pour ne pas perdre sa place.

La croissance économique allemande serait exemplaire....

Exemplaire pour qui? Pour les profits d'une certaine élite financière et économique? Surtout les banques?

Car, détrompons nous.

En 2010, 11% de la population allemande se trouvait sous le seuil de la pauvreté, aujourd'hui en 2011, cela fait 15% et demain....?

Toute cette croissance implique, permettez-moi d'être réaliste et dure, 'l'exploitation' des salariés. Les jobs-sandwich sont en augmentation, c'est à dire que de plus en plus de gens sont obligés de faire deux ou plusieurs emplois pour arrondir leur fin de mois.

Travailler plus longtemps? Pour qui, pour quoi? Avec les technologies de pointes et l'automatisation à nos portes, la mondialisation à nos trousses et l'informatisation jusque dans nos cuisines, nous ferions mieux de réapprendre comment vraiment profiter de toutes les chances que la vie peut nos donner: étudier, être créatif, prendre soin de soi, de ceux qu'on aime, de son entourage; redécouvrir la nature et apprendre à respecter l'environnement;... prendre du temps tout simplement...et ne plus sauter sur ce TGV de la croissance économique.

Depuis 1950 la croissance économique mondiale est de 3% par an.

Ceci implique aussi la croissance exponentielle de la population, de l'utilisation de l'eau, de la concentration de CO2, de nombre de véhicules, l'augmentation de tonnes d'agents chimiques pour l'agriculture, la diminution des forets tropicales, la consommation de papier, l'exploitation des ressources maritimes et j'en oublie quelques un, tous et toutes indéniablement les indicateurs de la croissance économique que ce soit au niveau mondial ou au niveau allemand.

Et le BONHEUR dans tout ça? Le BIEN-ETRE?

L'AVENIR de nos enfants, de nos petits-enfants?

Lorsque nos envies deviennent des besoins....la surconsommation devient nuisible aux individus.

Il y a aujourd'hui tout autour de nous une espèce d'évidence fantastique de la consommation et de l'abondance, constituée par la multiplication des objets, des services, des biens matériels, et qui constitue une sorte de mutation fondamentale dans l'écologie de l'espèce humaine. A proprement parler, les hommes de l'opulence ne sont plus tellement environnés, comme ils le furent de tous temps, par d'autres hommes que par les objets. (Jean Baudrillard 1970)

Agis de telle sorte que les effets de ton action soient compatibles avec la permanence d'une vie authentiquement humaine sur la Terre (Hans Jonas)

La politique sociale et la politique économique ne peuvent plus être menées séparément.

Croissance, pouvoir d'achat, emploi et consommation sont les indicateurs du PIB (Produit Intérieur Brut) de notre pays.

Hors, il y a de moins en moins d'emploi malgré que l'économie attirerait de nouveau. Le groupe d'actifs qui supporte par leurs activités les acquis sociaux et paye donc les charges sociales, devient de plus en plus petit. La dette publique augmente et nous laissons ainsi à nos enfants et nos petits-enfants un héritage très lourd: 60.000 euro/tête.

Il est donc urgent d'infléchir nos systèmes de protection sociale pour leur permettre de mieux lutter simultanément contre la pauvreté et contre le chômage. Un système qui permet de penser à la fois social (le bien-être de tout et chacun) et libéral (avec une stratégie saine pour atteindre le plein-emploi et une croissance économique durable)

Pour atteindre le bon équilibre entre croissance et bien-être, l'ensemble de nos systèmes socioéconomiques doit être repensé en profondeur.

Une solution au problème social de notre époque serait de distribuer un dividende territorial correspondant à la valeur par tête du territoire nationale et de ses ressources naturelles, car nos économies produisent des richesses dont nous sommes collectivement propriétaires mais qui demeurent très inégalement reparties.

Une façon commode d'organiser leur redistribution consiste à octroyer à chacun un socle de ressources qui lui permette de poursuivre librement sa conception de vie accomplie.

L'Allocation Universelle désigne le versement d'un revenu unique à tous les citoyens d'un pays, qu'ils soient jeunes ou âgées, qu'ils soient actifs ou inactifs, qu’ils soient pauvre ou riche.... et quelque soit leur revenu, leur patrimoine, et leur statut professionnel.

L'Allocation Universelle ou revenu citoyen est versée à tous, sans aucune obligation d'activité et d'un montant permettant d'exister. (se nourrir, se loger, se vêtir, acquérir certains biens culturels de base et laisserait l'individu libre de mener ensuite sa vie comme il l'entend.

L'Allocation Universelle est versée aux personnes et non aux ménages

source: http://wikipedia.org/wiki/Allocation_Universelle

Je vous invite, tous et toutes, de découvrir aussi BIEN, Basic Income Earth Network sur http://www.basicincome.org et de visiter nos pages http://www.ecovaproject.org spécifiques sur le revenu de base et le droit du prosommateur.

Vos réactions sur cet article sont les bienvenues!

Christina Lambrecht